วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบและลักษณะของเครือข่ายคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง กระบวนการสื่อสาร และปัจจัยหรือบริบทที่ส่งผลต่อกระบวนการสื่อสาร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ และดำเนินการเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกซึ่งมีกลุ่มเป้าหมาย คือ สมาชิกและกลุ่มเครือข่ายภาคีด้านต่างๆ ซึ่งจากผลการวิจัยพบว่า 1) เครือข่ายคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงมีรูปแบบการรวมตัวที่เป็นทางการ โดยมีสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติเป็นแกนนำ ซึ่งภายในเครือข่ายได้มีการแบ่งโครงสร้างการดำเนินงานออกเป็น 3 ระดับ ประกอบไปด้วย โครงสร้างระดับที่ปรึกษาโครงสร้างระดับสมาชิก และโครงสร้างระดับงานเลขานุการ 2) กระบวนการสื่อสารของเครือข่ายคณะอนุกรรมการฯ ประกอบไปด้วย 2 ส่วนหลักที่สำคัญ ดังนี้ ส่วนแรก คือ การสื่อสารระหว่างสมาชิกภายในเครือข่าย ได้แก่ 1. การศึกษาและสังเคราะห์องค์ความรู้ 2. การรวมกลุ่มสมาชิกแกนนำ 3. การสรรหาสมาชิกแกนนำเพิ่มเติม 4. การเชื่อมโยงเครือข่ายทั้ง 3 ระดับ 5. การสื่อสารในระยะการขยายขอบเขตของเครือข่าย ส่วนที่สอง คือ การสื่อสารระหว่างเครือข่ายกับสาธารณชนเพื่อสร้างกระบวนการเรียนรู้ในประเด็นที่แตกต่างกันตามกลุ่มเป้าหมายซึ่งแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม และ 1 แนวร่วม ได้แก่ 1. นักธุรกิจ และองค์การเอกชน 2. ข้าราชการ พนักงาน และองค์การภาครัฐ 3. นักเรียน นักศึกษา 4. นักวิชาการและบุคลากรในสถาบันอุดมศึกษา 5. สื่อมวลชน 6. องค์การภาคประชาสังคมและชุมชน 7. แนวร่วมผู้นำทางความคิด 3) ปัจจัยหรือบริบทที่ส่งผลต่อกระบวนการสื่อสารของเครือข่ายซึ่งประกอบไปด้วย 1. ลักษณะผู้นำเชิงบารมี 2. ความเชื่อมั่นของสมาชิกต่อหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 3. ความต่อเนื่องในการศึกษาและเรียนรู้ 4. ความตระหนักถึงความสำคัญของการร่วมกลุ่มหรือเครือข่าย 5. เครือข่ายและความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกกับบุคคลภายนอก 6. ความหลากหลายของเนื้อหา 7. ความสอดคล้องของเนื้อหากับช่วงเวลาในการสื่อสาร 8. ความหลากหลายของช่องทางการสื่อสาร 9. การเลือกใช้สื่อให้มีความเหมาะสม