วิทยานิพนธ์ (นศ.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจถึงพฤติกรรมการดำเนินชีวิตประจำวันและการบริโภคของเยาวชนไทย พฤติกรรมการเปิดรับสื่อมวลชนของเยาวชนไทย การตอบสนองต่อการสื่อสารของเยาวชนไทยในปัจจุบัน และเปรียบเทียบความแตกต่างของพฤติกรรมระหว่างเยาวชนไทยในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ และใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลักในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 1,649 คน ในการวิเคราะห์ใช้การแจกแจงความถี่ การเสนอตารางจำนวนและร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์หาความแตกต่างระหว่างตัวแปรทางด้านเพศและถิ่นที่อยู่อาศัย กับ การเปิดรับสื่อ ความเชื่อถือในสื่อชนิดต่างๆและกิจกรรมยามว่างของเยาวชนไทย โดยใช้สถิติการทดสอบความเป็นอิสระระหว่างตัวแปร Pearson Chi-Square test of Independence และเปรียบเทียบความแตกต่างในการเปิดรับสื่อและความเชื่อถือสื่อของเยาวชนไทยในเขตกรุงเทพมหานครและเยาวชนไทยในต่างจังหวัด โดยใช้สถิติการทดสอบเปรียบเทียบ Independent Samples t-test ผลการวิจัยพบว่าเยาวชนไทยส่วนใหญ่มีรูปแบบการดำเนินชีวิตที่ตื่นนอนระหว่าง6.00 – 8.00 น. และเข้านอน 22.00 – 24.00 น. เป็นเจ้าของโทรศัพท์เคลื่อนที่ เครื่องมือสื่อสาร และอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ต่างๆ มีความปรารถนาอยากที่จะเป็นเจ้าของรถยนต์ในอนาคต มีกิจกรรมยามว่างที่ทำเป็นประจำคือการพักผ่อน/นอนหลับ รองลงมาเป็นการซื้อของในห้างสรรพสินค้า เยาวชนไทยมีการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่ออินเทอร์เน็ต สื่อโทรทัศน์ สื่อบุคคล และโทรศัพท์เคลื่อนที่ตามลำดับ ในขณะที่สื่อโทรทัศน์ สื่อบุคคล สื่อหนังสือพิมพ์และสื่ออินเทอร์เน็ตเป็นสื่อที่เยาวชนไทยเชื่อถือตามลำดับ ทั้งนี้เยาวชนไทยมีวัตถุประสงค์หลักในการเปิดรับสื่อเพื่อแสวงหาความรู้และความบันเทิงและมักจะเปิดรับสื่อคนเดียวลำพัง ทั้งนี้ตัวแปรเพศของเยาวชนไทยมีความสัมพันธ์กับความเชื่อถือสื่อมวลชนและสื่อบุคคล รวมไปถึงกิจกรรมยามว่างของเยาวชนไทย แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับการเปิดรับสื่อของเยาวชนไทย ในขณะที่ถิ่นที่อยู่อาศัยของเยาวชนไทยต่างถิ่นกันมีความสัมพันธ์กับการเปิดรับสารและความเชื่อถือในสื่อบุคคล แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับความเชื่อถือในสื่อมวลชนและการทำกิจกรรมยามว่างของเยาวชนไทย ในขณะที่เยาวชนไทยที่อยู่อาศัยในเขตกรุงเทพมหานครจะมีรูปแบบการเปิดรับสื่อมวลชนที่แตกต่างจากเยาวชนไทยในต่างจังหวัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ความเชื่อถือในสื่อมวลชน ความเชื่อถือในสื่อบุคคล และการทำกิจกรรมยามว่างของเยาวชนไทยในกรุงเทพมหานครจะไม่มีความแตกต่างจากเยาวชนไทยในต่างจังหวัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ