วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การทำลายล้างเผ่าพันธุ์เป็นอาชญากรรมระหว่างประเทศที่ห้ามมิให้ทั้งรัฐและปัจเจกบุคคลกระทำการอันเป็นการทำลายล้างเผ่าพันธุ์ แต่มักมีข้อโต้แย้งว่าเฉพาะปัจเจกบุคคลเท่านั้นที่สามารถมีความรับผิดชอบสำหรับการทำลายล้างเผ่าพันธุ์ได้ ส่วนความรับผิดชอบของรัฐสำหรับการทำลายล้างเผ่าพันธุ์ยังคงถูกโต้แย้งอยู่ จากปัญหาดังกล่าว จึงจำเป็นจะต้องศึกษาคำพิพากษาคดีนี้เนื่องจากเป็น คำพิพากษาที่ได้แสดงความชัดเจนว่าทั้งรัฐและปัจเจกบุคคลต่างมีความรับผิดชอบสำหรับการทำลายล้างเผ่าพันธุ์เช่นกัน แต่เป็นความรับผิดชอบคนละระบอบ กล่าวคือ รัฐมีความรับผิดชอบภายใต้หลักกฎหมายเรื่องความรับผิดชอบของรัฐสำหรับการกระทำที่มิชอบด้วยกฎหมายระหว่างประเทศ และปัจเจกบุคคลมีความรับผิดชอบภายใต้หลักกฎหมายเรื่องความรับผิดทางอาญาของปัจเจกบุคคล เมื่อได้ทำการศึกษาและพิจารณาแล้วพบว่า รัฐสามารถมีความรับผิดชอบสำหรับการทำลายล้างเผ่าพันธุ์และการกระทำอื่นที่สามารถลงโทษได้ผ่านการกระทำของปัจเจกบุคคลที่ถือได้ว่าเป็นการกระทำในนามของรัฐ นอกจากนี้รัฐทั้งหลายยังมีความรับผิดชอบในการป้องกันการทำลายล้างเผ่าพันธุ์หากปรากฎว่ามีการทำลายล้างเผ่าพันธุ์เกิดขึ้น และรัฐนั้นไม่ได้ทำการป้องกันทั้งที่สามารถป้องกันได้