วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การใช้ประโยชน์ของเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมแร่ จะนำมาซึ่งข้อได้เปรียบทั้งเชิงเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม ในการศึกษานี้จึงทดลองนำผงหินปูน ซึ่งเป็นของเหลือทิ้งจากโรงโม่หินและผงแกรนิตซึ่งเป็นของเหลือทิ้งจากโรงตัดแต่งหินแกรนิต มาใช้เป็นสารเติมแต่ง ทดแทนการใช้ผงทรายในอีพอกซีเรซินเคลือบผิวพื้นโรงงาน แล้วทดสอบเปรียบเทียบสมบัติเชิงกล ซึ่งได้แก่ ความทนต่อแรงกระแทก ความแข็ง และความทนต่อแรงกดอัด ผลการศึกษาพบว่าสมบัติเชิงกลของอีพอกซีเรซินสูงสุดเมื่อใช้สัดส่วนโดยน้ำหนักระหว่างเรซินต่อสารช่วยการแข็งตัวเท่ากับ 2:1 แต่กลับพบว่าความทนต่อแรงกระแทกลดลงเมื่อเติมผงแร่ทั้งสามชนิด อย่างไรก็ตามความทนต่อแรงกระแทกมีแนวโน้มสูงสุดเมื่อใช้ผงแกรนิตขนาด -45+38 ไมโครเมตรไม่เกิน 20 phr ขณะที่ผงแร่ทั้งสามชนิด มีส่วนช่วยเพิ่มความแข็งของเรซินเล็กน้อย โดยที่ขนาดอนุภาคและปริมาณผงแร่ ไม่มีผลต่อความแข็งของเรซินอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนกรณีความทนต่อแรงกดอัดผลการศึกษาพบว่าความทนต่อแรงกดอัดของเรซิน ลดลงอย่างมากเมื่อเติมผงทราย แต่กลับลดลงเพียงเล็กน้อยเมื่อแทนที่ผงทรายด้วยผงหินปูนหรือผงแกรนิต โดยที่ขนาดอนุภาคและปริมาณผงแร่ ไม่มีผลต่อความทนต่อแรงกดอัดของเรซินอย่างมีนัยสำคัญ จึงอาจสรุปได้ว่าการทดแทนทรายที่ใช้ในเรซินเคลือบผิวพื้นโรงงานด้วยผงหินปูนหรือผงแกรนิต นอกจากจะช่วยปรับปรุงสมบัติเชิงกลแล้ว ยังเป็นการเพิ่มมูลค่าของเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมเหมืองแร่อีกด้วย