วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2522

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพแบบเก็บตัวและแบบแสดงตัว กับสัมฤทธิผลทางการเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นนักเรียนชายและหญิง อายุระหว่าง 15-17 ปี ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในโรงเรียนรัฐบาล 2 แห่ง จำนวน 160 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบทดสอบ MPI (The Maudsley Personality Inventory) และมาตรประมาณค่าจากครูผู้สอน ใช้จำแนกนักเรียนออกเป็นกลุ่มตัวอย่างที่มีบุคลิกภาพแบบเก็บตัวและแบบแสดงตัว สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การทดสอบไคสแควร์ การหาระดับความสัมพันธ์แบบ Contingency Coefficient การวิเคราะห์ความแปรปรวน 2 ชั้น และการทดสอบรายคู่โดยวิธีนิวแมน-คูลส์ ผลการวิจัย 1.บุคลิกภาพแบบเก็บตัวและแบบแสดงตัวมีความสัมพันธ์กับสัมฤทธิผลทางการเรียนที่ระดับความสัมพันธ์ .26 2.นักเรียนที่มีบุคลิกภาพแบบเก็บตัวมีสัมฤทธิผลทางการเรียนแตกต่างกันกับนักเรียนที่มีบุคลิกภาพแบบแสดงตัวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3.นักเรียนชายที่มีบุคลิกภาพแบบเก็บตัวมีสัมฤทธิผลทางการเรียนไม่แตกต่างกันกับนักเรียนหญิงที่มีบุคลิกภาพแบบเก็บตัว 4.นักเรียนชายที่มีบุคลิกภาพแบบแสดงตัวมีสัมฤทธิผลทางการเรียนแตกต่างกันกับนักเรียนหญิงที่มีบุคลิกภาพแบบแสดงตัวย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01