วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่า การใช้ตัวแบบภาพยนตร์ จะมีผลต่อการลดความกลัวของเด็กวัยรุ่นไทยได้หรือไม่ โดยกลุ่มตัวอย่างประชากรได้แก่ นักเรียนวัยรุ่นที่มีความกลัวหนูของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ซึ่งมีอายุระหว่าง 13 -15 ปี อายุเฉลี่ย 13 ปี 4 เดือน จำนวนทั้งสิ้น 30 คน แบ่งเป็น กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 15 คน กลุ่มทดลองเป็นกลุ่มที่ได้ดูตัวแบบภาพยนตร์ ส่วนกลุ่มควบคุมเป็นกลุ่มที่ไม่ได้ดูตัวแบบภาพยนตร์ ซึ่งในการนี้ได้วัดความกลัวจากการสังเกตพฤติกรรมแบบสังเกตพฤติกรรมการหลีกเสี่ยงของ เอ็ม ไมค์ นาวาส 2 ครั้งด้วยกัน คือ ครั้งก่อนได้การทดลองและครั้งหลังได้รับการทดลอง สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยนี้คือ ภาพยนตร์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง การวิเคราะห์ข้อมูลได้ใช้ การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมโดยมีคะแนนครั้งก่อนได้รับการทดลอง เป็นตัวแปรร่วม ผลปรากฏว่า ผู้ถูกทดลองของกลุ่มทดลองมีความกลัวลดลงกว่าผู้ถูกทดลองของกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งแสดงว่า ตัวแบบภาพยนตร์นี้มีผลต่อการลดความกลัวของเด็กวัยรุ่นไทยได้