วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523

วัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย เกี่ยวกับวรรณกรรมร้อยกรองไทย ที่ปรากฏในหนังสือแบบเรียนวิชาภาษาไทย และวรรณกรรมร้อยกรองไทยอื่นๆ 2. เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับสภาพการเรียนการสอนวรรณกรรมร้อยกรองไทย ตลอดจนปัญหาในการศึกษาวรรณกรรมร้อยกรอง 3. เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะของนักเรียนเกี่ยวกับวรรณกรรมร้อยกรองไทย 4. เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของนักเรียนชายและนักเรียนหญิงเกี่ยวกับวรรณกรรมร้องกรองไทย วิธีการดำเนินการ ผู้วิจัยได้สร้างแบบสอบถาม 1 ชุด เป็นแบบเลือกตอบ แบบมาตราส่วนประเมินค่า และแบบให้ตอบโดยเสรี แล้วส่งแบบสอบถามไปยังนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตการศึกษา 12 จำนวน 400 คน เป็นชาย 200 คน หญิง 200คน ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ข้อมูลโดยคำนวณหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าซี ผลการวิจัย 1. นักเรียนชายและนักเรียนหญิงส่วนใหญ่ ชอบอ่านวรรณกรรมร้อยกรองไทย และตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาวรรณกรรมร้อยกรองไทย 2. นักเรียนชายและนักเรียนหญิงส่วนใหญ่ เห็นว่าวรรณกรรมร้อยกรองไทยที่ปรากฏในหนังสือแบบเรียนวิชาภาษาไทย มีคุณค่าด้านต่างๆ มาก โดยเฉพาะเรื่องสวัสดิการรักษา ซึ่งนักเรียนเห็นว่ามีคุณค่ามากกว่าเรื่องอื่นๆ 3. ทั้งนักเรียนชายและนักเรียนหญิงอ่านวรรณกรรมร้อยกรองจากแหล่งอื่นๆ อยู่ในระดับน้อย และนักเรียนเสนอแนะว่า ควรมีการส่งเสริมการแต่งวรรณกรรมร้อยกรองไทยต่อไป 1. ทั้งนักเรียนชายและนักเรียนหญิงส่วนใหญ่ต้องการให้อาจารย์สอนวรรณกรรมร้อยกรองไทย โดยใช้สื่อสารการสอนประกอบ และมีการจัดกิจกรรมในห้องเรียน 2. สภาพการเรียนการสอนที่นักเรียนเป็นว่าควรมีการปรับปรุงได้แก่ แหล่งค้นคว้าทางวิชาการ 3. ปัญหาและอุปสรรคที่นักเรียนประสบมากที่สุดในการศึกษาวรรณกรรมร้อยกรองไทย ได้แก่ อ่านวรรณกรรมร้อยกรองไทยแล้วไม่สามารถเข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำประพันธ์ 4. นักเรียนชายและนักเรียนหญิงส่วนใหญ่เห็นว่า วรรณกรรมร้อยกรองโบราณมีความไพเราะและให้คติสอนใจมากกว่าวรรณกรรมร้อยกรองปัจจุบัน 5. เรื่องที่นักเรียนเสนอแนะให้บรรจุลงในหนังสือแบบเรียนวิชาภาษาไทย ได้แก่ รามเกียรติ์ อิเหนา และขุนช้างขุนแผน อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของนักเรียนชายและนักเรียนหญิงในด้านต่างๆ แล้วปรากฏว่า ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ