วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา แรงจูงใจทางการท่องเที่ยวของเยาวชนไทยต่อการท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และเปรียบเทียบแรงจูงใจระหว่าง เพศและอายุ ในด้านกายภาพ ด้านวัฒนธรรม ด้านระหว่างบุคคล และด้านสถานภาพและชื่อเสียง กลุ่มตัวอย่างเป็นเยาวชนไทยที่เดินทางมาเที่ยวพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติวัดเบญจมบพิตร หอศิลปวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ พิพิธภัณฑ์การเกษตรเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร และสถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ จำนวน 420 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยหาค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบค่า “ที” (t-test) ในการเปรียบเทียบแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวระหว่างเยาวชนเพศชายและเพศหญิง และการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างของเยาวชนไทยที่มีช่วงอายุแตกต่างกัน โดยวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way analysis of variance: ANOVA) กรณีพบค่าความแตกต่างเป็นรายคู่ จะวิเคราะห์ความแตกต่างนั้นเป็นรายคู่ด้วยวิธีเชฟเฟ (Scheffe's method) ผลการวิจัยพบว่า 1. เยาวชนไทยส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีช่วงอายุ 15 - 18 ปีและ 19 - 22 ปี มีสัดส่วนเท่าๆกัน มีวุฒิการศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลาย / ปวช. มีอาชีพนักเรียน/นิสิตนักศึกษา มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ต่ำกว่า 5,000 บาท มีประสบการณ์การท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลภายใน 1 ปีที่ผ่านมา 1 – 2 ครั้ง มาเที่ยวในวันเสาร์ – วันอาทิตย์ โดยเดินทางมากับเพื่อน มีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อการศึกษาและเรียนรู้ เดินทางมาเที่ยวโดยขนส่งสาธารณะ/รถรับจ้าง สื่อที่มีผลต่อการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารของพิพิธภัณฑ์คือ อินเตอร์เน็ต 2. องค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยวที่มีผลต่อแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลของเยาวชนไทย มากที่สุดคือ ความน่าสนใจของพิพิธภัณฑ์ ([Mean] = 4.26) 3.เยาวชนไทยมีแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล ในระดับมากทุกด้าน ได้แก่ ด้านวัฒนธรรม ([Mean] = 4.12) ด้านสถานภาพและชื่อเสียง ([Mean] = 4.07) ด้านกายภาพ ([Mean] = 3.98) และด้านระหว่างบุคคล ([Mean] = 3.89) 4. เมื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลระหว่างเยาวชนไทยเพศชายและเพศหญิง พบว่า ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. เมื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลระหว่างเยาวชนไทยที่มีช่วงอายุที่แตกต่างกัน พบว่า ด้านระหว่างบุคคล และด้านสถานภาพและชื่อเสียงแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05