วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการนำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวันของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3 กรุงเทพมหานคร ที่มีลักษณะชีวสังคมภูมิหลังและฐานะทางเศรษฐกิจต่างกัน ตัวอย่างประชากร คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 433 คน จากโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กรุงเทพมหานคร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความแปรปรวนทางเดียว และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีการเชฟเฟ่ ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนนำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาด้านการฝึกตน และด้านการพึ่งตน ไปใช้ใน ชีวิตประจำวันมาก และค่านิยมทางพระพุทธศาสนาด้านการให้ทาน ด้านความเมตตากรุณา ด้านความสันโดษ ด้านความไม่ประมาท ด้านการใช้ปัญญา ด้านการเห็นคุณค่าชีวิต และด้านความเป็นอิสระไม่ยึดติด นักเรียนนำไปใช้ในชีวิตประจำวันค่อนข้างมาก 2. การเปรียบเทียบการนำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวัน 2.1. นักเรียนเพศชายและเพศหญิง นำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวันไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2.2. นักเรียนที่ผู้ปกครองมีรายได้ต่างกัน นำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวันไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.052.3. นักเรียนที่ผู้ปกครองประกอบอาชีพต่างกัน นำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวันแตกต่างกัน โดยนักเรียนที่ผู้ปกครองไม่ประกอบอาชีพนำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวันน้อยกว่าผู้ปกครองประกอบอาชีพรับราชการ พนักงานรัฐวิสาหกิจ พนักงานบริษัทเอกชน ธุรกิจส่วนตัว/ค้าขาย เกษตรกร และรับจ้าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2.4. นักเรียนที่ได้รับการอบรมเลี้ยงดูต่างกัน นำค่านิยมทางพระพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวันแตกต่างกัน โดยนักเรียนที่ได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตยนำค่านิยมทางพุทธศาสนาไปใช้ในชีวิตประจำวันมากกว่านักเรียนที่ได้รับ การอบรมเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละเลย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05