วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

งานวิจัยนี้เป็นการเตรียมไฮโดรโฟบิกไคโตซานสำหรับเป็นสารตัวเติมให้กับพอลิแล็กทิกแอซิดไฮโดรโฟบิกไคโตซานเตรียมขึ้นโดยเทคนิคคอมเพล็กซ์เชชันระหว่างไคโตซานและไดออกทิลซัลโฟซักซิเนต โดย ใช้อัตราส่วนผสมไดออกทิลซัลโฟซักซิเนตต่อไคโตซานที่ 3 : 1 และ 5 : 1 (โดยน้ำหนัก) หลังจากนั้นจึงนำ ไฮโดรโฟบิกไคโตซานที่ได้ไปผสมกับพอลิแล็กทิกแอซิดโดยเทคนิคการหลอมเหลวและการละลาย อัตราส่วนใน การผสมระหว่างพอลิแล็กทิกแอซิดและไฮโดรโฟบิกไคโตซาน 100:0, 95:5, 90:10, 85:15 และ 80:20 ตามลำดับ ทำการตรวจสอบโครงสร้างและสมบัติของไฮโดรโฟบิกไคโตซานประกอบด้วย หมู่ฟังก์ชัน สัณฐาน- วิทยา และเสถียรภาพทางความร้อนด้วยเทคนิค XRD, FTIR, SEM และ TGA การเป็นไฮโดรโฟบิกสามารถ ยืนยันด้วยผลการทดสอบการบวมตัวในไดคลอโรมีเทน ผลจาก ATR/FT-IR พบว่าที่ผิวของไฮโดรโฟบิกไคโตซาน มีหมู่ไฮดรอกซิลลดลงแสดงให้เห็นว่าไคโตซานดัดแปรมีความไม่ชอบน้ำเพิ่มขึ้นเป็นผลเนื่องจากการถูกห่อหุ้ม ด้วยไดออกทิลซัลโฟซักซิเนต ผลจาก XRD พบว่าความสามารถในการเกิดผลึกของไคโตซานลดลงเมื่อปริมาณ ของไดออกทิลซัลโฟซักซิเนตเพิ่มขึ้น เสถียรภาพทางความร้อนของ ไฮโดรโฟบิกไคโตซานลดลงประมาณ 20 ℃ เมื่อเติมไดออกทิลซัลโฟซักซิเนตปริมาณ 20 wt% ผล FTIR ของพอลิแล็กทิกแอซิด/ไฮโดรโฟบิกไคโตซาน พบพีก ที่ประมาณ 1640 cm⁻¹ ซึ่งเป็นพีกของหมู่เอมีนเกิดการเคลื่อนไปยังตำแหน่งเลขคลื่นที่ต่ำลงเนื่องจากการเกิด พันธะไฮโดรเจนระหว่างหมู่ N-H ของไคโตซานกับหมู่คาร์บอนิลของพอลิแล็กทิกแอซิด พันธะไฮโดรเจนที่เกิดขึ้น สามารถบ่งบอกการยึดติดกันที่ดีของไฮโดรโฟบิกไคโตซานกับพอลิแล็กทิกแอซิด เสถียรภาพทางความร้อนของ พอลิเมอร์ผสมพอลิแล็กทิกแอซิด/ไฮโดรโฟบิกไคโตซานลดลงกว่าพอลิแล็กทิกแอซิดเริ่มต้นเมื่อปริมาณของ ไฮโดรโฟบิกไคโตซานเพิ่มสูงขึ้น ผลที่เกิดขึ้นเนื่องจากผลของ พลาสติไซเซอร์ของไดออกทิลซัลโฟซักซิเนตใน ไฮโดรโฟบิกไคโตซาน ซึ่งช่วยปรับปรุงความต้านทานต่อแรงกระแทกของพอลิเมอร์ผสมพอลิแล็กทิกแอซิด/ ไฮโดรโฟบิกไคโตซานให้ดีขึ้น โดยพอลิเมอร์ผสมที่ได้มีความแข็งลดลง และพบว่าพอลิเมอร์ผสมพอลิแล็กทิกแอ- ซิด/ไฮโดรโฟบิกไคโตซานสามารถต้านทานต่อเชื้อแบคทีเรียได้เนื่องจากผลของหมู่ NH₃⁺ ในไคโตซาน