วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2522

1. เพื่อศึกษาพฤติกรรมทางการบริหาร 7 อย่างคือ การวางแผน การจัดองค์การ การจัดวางตัวบุคคล การอำนวยการ การประสานงาน การรายงานและการจัดงบประมาณการเงินของผู้บริหารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 2. เพื่อหาความแตกต่างระว่างพฤติกรรมทางการบริหารของผู้บริหารระดับสูงกับผู้บริหารระดับรอง วิธีดำเนินการวิจัย ประชากรที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยผู้บริหารระดับสูง คือ รองอธิการบดี คณบดี และรองคณบดีของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒทั้ง 8 วิทยาเขต จำนวน 43 คนและผู้บริหารระดับรอง ซึ่งได้แก่ หัวหน้าภาควิชาและหัวหน้าภาควิชาประจำวิทยาเขต จำนวน 167 คน รวมผู้บริหารทั้ง 2 ประเภท 210 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับพฤติกรรมทางการบริหาร 7 ประการ ได้แก่ การวางแผน การจัดองค์การ การจัดวางตัวบุคคล การอำนวยการ การประสานงาน การรายงานและการจัดงบประมาณการเงินของผู้บริหารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ แบบสอบถามนี้ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง และผ่านการทดลองใช้มาครั้งหนึ่งการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าที (t-test) และค่าเอฟ (F-test) แล้วนำเสนอในรูปตารางกึ่งบรรยาย ผลการวิจัย 1. พฤติกรรมทางการบริหาร 1.1 เกี่ยวกับการวางแผน ผู้บริหารทั้ง 2 ระดับ ได้มีการแถลงนโยบายและวางโครงการปฏิบัติงานไว้ล่วงหน้าและจัดให้มีการประเมินผลเป็นระยะ ๆ ระหว่างปฏิบัติตามโครงการ 1.2 เกี่ยวกับการจัดองค์การ ผู้บริหารทั้ง 2 ระดับได้จัดให้มีการประชุมเพื่ออธิบายถึงกำหนดหน้าที่การงานของแต่ละคน ผู้บริหารส่วนใหญ่เห็นว่ามหาวิทยาลัยมีหน่วยงานย่อยมากเกินไปควรปรับปรุงแก้ไข หน่วยงานบางหน่วยมีหน้าที่ซ้ำซ้อนและทำงานขัดแย้งกัน 1.3 เกี่ยวกับการจัดวางตัวบุคคล ผู้บริหารทั้งสองระดับพิจารณาเพิ่มจำนวนบุคลากรตามการขยายตัวของหน่วยงานการจัดอาจารย์เข้าสอนใช้ระบบคุณวุฒิ การเสนอย้ายบุคลากรจะกระทำเมื่อบุคลากรนั้นประสงค์จะขอย้าย 1.4 เกี่ยวกับการอำนวยการ ผู้บริหารใช้วิธีการเรียกประชุมและตั้งคณะกรรมการเฉพาะเรื่องเข้าร่วมวินิจฉัยสั่งการเรื่องสำคัญ ผู้บริหารทั้งสองระดับมีการวางแผนร่วมกับผู้ใต้บังคับบัญชา แล้วจึงมอบหมายงาน และมีการติดตามผลเมื่อได้สั่งงานไปแล้ว 1.5 เกี่ยวกับการประสานงาน ผู้บริหารสูงสุดของวิทยาเขตเป็นผู้ติดต่อประสานงานกับวิทยาเขตอื่นด้วยตนเอง ผู้บริหารทั้งสองระดับส่วนใหญ่เข้าร่วมประชุมสัมมนาทางวิชาการกับสถาบันอื่น เกี่ยวกับการปฏิบัติงานของหน่วยงานต่าง ๆ ในมหาวิทยาลัย ผู้บริหารทั้งสองระดับส่วนใหญ่มีความเห็นว่าหน่วยงานแต่ละหน่วยไม่ค่อยประสานงานกันทำให้งานล่าช้า 1.6 เกี่ยวกับการรายงาน ผู้บริหารทั้งสองระดับส่วนใหญ่ทำบันทึกเสนอตามลำดับขั้นเมื่อมีปัญหาจะต้องรายงานให้ผู้บริหารมหาวิทยาลัยทราบ และมีหนังสือเวียนให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเซ็นรับทราบเรื่องราวต่าง ๆ ผู้บริหารทั้งสองระดับอนุญาตให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเข้าพบได้ทุกเวลา 1.7 เกี่ยวกับการจัดงบประมาณการเงิน ผู้บริหารทั้งสองระดับส่วนใหญ่ทำคำของบประมาณตามโครงการที่ได้รับอนุมัติไว้แล้ว และปรึกษาผู้ใต้บังคับบัญชามากที่สุด ผู้บริหารทั้งสองระดับส่วนใหญ่เข้าใจระเบียบต่าง ๆ เกี่ยวกับการเงินดีเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับงานในความรับผิดชอบ 2. ผู้บริหารระดับสูงและระดับรองมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางการบริหารแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผู้บริหารระดับสูงมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ในระดับปานกลางและมาก ส่วนผู้บริหารระดับรองมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ในระดับน้อยและปานกลางค่อนข้างน้อย