วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2517

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะเปรียบเทียบวิธีการฟื้นตัวของร่างกายหลังการออกกำลังกาย ด้วยการนวดกล้ามเนื้อกับการชโลมร่างกายด้วยน้ำเย็น โดยมีข้อสมมุติฐานว่า การชโลมร่างกายด้วยน้ำเย็นทำให้ร่างกายฟื้นตัวหลังการออกกำลังกายได้เร็วกว่าการนวดกล้ามเนื้อ กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตชายชั้นปีที่ 1 ของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พลศึกษาจำนวน 30 คน กลุ่มตัวอย่างทุกคนต้องเข้ารับการทดลองวิธีการทำให้ร่างกายฟื้นตัวหลังการออกกำลังกายทั้ง 3 วิธี คือ วิธีควบคุม (Control) โดยการให้นั่งพักเฉย ๆ วิธีนวดกล้ามเนื้อ และวิธีชโลมร่างกายด้วยน้ำเย็น โดยมีช่วงห่างของการทดลองแต่ละวิธี 1 วัน การทดลองการวิจัยเริ่มต้นด้วยการจับชีพจรขณะพัก แล้วให้ออกกำลังกายโดยการขี่จักรยานวัดงานที่ตั้งน้ำหนักถ่วง 2.5 กิโลปอนด์ เป็นเวลา 5 นาที เสร็จแล้วให้หยุดพักเพื่อดูสภาพการฟื้นตัวในขณะที่ใช้วิธีทดลองแต่ละวิธี จับชีพจรทุก ๆ นาทีจนกว่าร่างกายจะคืนสู่สภาพปกติเพื่อหาระยะเวลาการฟื้นตัว แล้วนำระยะเวลาของการฟื้นตัวในแต่ละวิธีไปวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบกระทำซ้ำ และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ ตามวิธีของ นิวแมนคูลส์ ผลการวิจับพบว่า วิธีการทำให้ร่างกายฟื้นตัว โดยการชโลมร่างกายด้วยน้ำเย็นกับการนวดกล้ามเนื้อไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 การชโลมร่างกายด้วยน้ำเย็น กับการให้นั่งพักเฉย ๆ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 และการนวดกล้ามเนื้อกับการให้นั่งพักเฉย ๆ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ดังนั้นผู้ฝึกหัด ครูพลศึกษาควรจะเลือกวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่ง คือการชโลมร่างกายด้วยน้ำเย็น หรือการนวดกล้ามเนื้อไปปฏิบัติต่อนักกีฬาเพื่อให้ร่างกายของนักกีฬาคืนสู่สภาพปกติพร้อมที่จะทำงานหรือเข้าแข่งขันต่อไป