วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบของนักเรียนระหว่างกลุ่มที่มีการร่วมมือ กับกลุ่มที่มีการแข่งขัน รวมทั้งศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนกลุ่มร่วมมือ และกลุ่มแข่งขันที่มีต่อการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบ ตัวอย่างประชากรคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสุรวิทยาคาร จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 2 กลุ่ม ๆ ละ 35 คน นักเรียนทั้งสองกลุ่มมีคะแนนสอบวิทยาศาสตร์ประจำภาคต้นไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 หลังจากนั้นผู้วิจัยได้ทำการทดลองสอนวิทยาสาสตร์แบบสืบสอบ ชนิดที่ครูและนักเรียนช่วยกันถาม เรื่องการใช้พลังงานแก่นักเรียนทั้งสองกลุ่ม โดยกลุ่มหนึ่งมีกิจกรรมการเรียนการสอนที่ทำให้เกิดการร่วมมืออีกกลุ่มหนึ่งมีกิจกรรมการเรียนการสอนที่ทำให้เกิดการแข่งขัน โดยใช้เวลาประมาณ 6 สัปดาห์ ๆ ละ 4 คาบ หลังจากที่การเรียนการสอนสิ้นสุดลง นักเรียนทำการทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบเรื่องการใช้พลังงาน และตอบแบบสำรวจความคิดเห็นต่อการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบ นำคะแนนจากแบบทดสอบผลสำฤทธิ์ทางการเรียน และคะแนนจากแบบสำรวจความคิดเห็นของนักเรียนทั้งสองกลุ่มมาเปรียบเทียบมัชฌิมเลขคณิต และทดสอบความมีนัยสำคัญด้วยค่าที (t-test) วิเคราะห์คะแนนจากแบบสำรวจความคิดเห็นต่อการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนทั้งสองกลุ่มโดยหามัชฌิมเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานสำหรับความคิดเห็นแต่ละข้อ และมัชฌิมเลขคณิตรวมกับส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานรวมในแต่ละกลุ่ม ผลการวิจัย 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบของนักเรียนในกลุ่มร่วมมือและกลุ่มแข่งขันไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 2.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบของนักเรียนที่เรียนเก่งในกลุ่มร่วมมือและกลุ่มแข่งขันไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบของนักเรียนที่เรียนอ่อนในกลุ่มร่วมมือกับกลุ่มแข่งขันแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 โดยที่นักเรียนที่เรียนอ่อนในกลุ่มร่วมมือมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีกว่านักเรียนที่เรียนอ่อนในกลุ่มแข่งขันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .025 (ทดสอบหางเดียว) 4. ความคิดเห็นของนักเรียนต่อการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบสืบสอบของนักเรียนในกลุ่มร่วมมือและกลุ่มแข่งขันไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05