วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อการศึกษาความคิดเห็นของครูภาษาไทยและนักเรียนเกี่ยวกับรายการโทรทัศน์ที่มีผลต่อการเรียนภาษาไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 2. เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูภาษาไทยและนักเรียนเกี่ยวกับรายการโทรทัศน์ที่มีผลต่อการเรียนภาษาไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย การดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยสร้างแบบสอบถามขึ้น 1 ชุด มีลักษณะเป็นแบบตรวจคำตอบ แบบมาตราส่วนประเมินค่าและแบบปลายเปิด จากนั้นนำไปแจกครูภาษาไทย จำนวน 90 คน และนักเรียน จำนวน 615 คน จากโรงเรียนรัฐบาล ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 30 โรง แบบสอบถาม ที่นำมาวิจัยเป็นของครู จำนวน 90 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 100.00 ของนักเรียนจำนวน 600 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 98.37 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมาเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบความคิดเห็นระหว่างครูภาษาไทยและนักเรียน โดยทดสอบค่าที แล้วนำเสนอในรูปตารางประกอบความเรียง ผลการวิจัย 1. ครูภาษาไทยและนักเรียนเห็นด้วยว่ารายการโทรทัศน์มีทั้งผลดีและผลเสียปานกลาง ต่อการเรียนภาษาไทย เมื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูและนักเรียนโดยเฉลี่ยแล้วมีความเห็นว่าการชมรายการโทรทัศน์มีผลดีต่อการเรียนภาษาไทย ไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05 แต่มีความเห็นว่ารายการโทรทัศน์มีผลเสียต่อการเรียนภาษาไทยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 2. ครูภาษาไทยเห็นด้วยว่ารายการโทรทัศน์ให้ความรู้ทางด้านการฟัง การอ่าน และการเขียนปานกลางและให้ความรู้ทางด้านการพูดมาก นักเรียนเห็นด้วยว่ารายการโทรทัศน์ให้ความรู้ทางด้านการพูด การอ่านและการเขียนปานกลาง และความรู้ทางด้านการฟังมาก ความคิดเห็นของครูและนักเรียนเกี่ยวกับรายการโทรทัศน์ให้ความรู้ทางด้านการฟังและการพูดไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 แต่มีความเห็นว่ารายการโทรทัศน์ให้ความรู้ทางด้าน การอ่านและการเขียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 3. ครูภาษาไทยและนักเรียนเห็นด้วยว่ารายการโทรทัศน์ให้ความรู้ทางด้านหลักภาษา และวรรณคดีปานกลาง ครูและนักเรียนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับรายการโทรทัศน์ ให้ความรู้ทางด้าน หลักภาษาและวรรณคดี แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 4. ครูภาษาไทยและนักเรียนเห็นด้วยว่ารายการโทรทัศน์ช่วยเพิ่มพูนทักษะการฟังการพูด การอ่านและการเขียนปานกลาง ครูและนักเรียนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับรายการโทรทัศน์ช่วยเพิ่มพูนทักษะการฟัง การพูดและการเขียน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 แต่รายการโทรทัศน์ช่วยเพิ่มพูนทักษะการอ่านไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05