วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่า ผู้รับฟังจะมีความชอบผู้เปิดเผยตนเองในระดับต่ำ ปานกลาง และสูง แตกต่างกันอย่างไร มีความแตกต่างกันของความชอบหรือไม่ เมื่อผู้รับฟังและผู้เปิดเผยตนเองเป็นเพศเดียวกัน และต่างเพศกัน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักเรียนชาย 60 คน และ นักเรียนหญิง 60 คนที่ศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย : 1) แบบวัดความชอบแบบมาตรประเมินค่า 2) แบบวัดแบบมาตรวัดความนัยจำแนก 3) ความถามและคำตอบสำหรับใช้ในการสนทนาสำหรับผู้รับการทดลอง และผู้ร่วมคิด ในการทดลองจัดให้ผู้รับการทดลองสนทนา โดยนั่งหันหลังให้กันกับผู้ร่วมคิดที่เปิดเผยตนเองในระดับต่ำ ปานกลาง และสูง ประมาณ 10 นาที หลังจากนั้นให้ผู้รับการทดลองประเมินผู้ร่วมคิด โดยประเมินแบบวัดความชอบแบบมาตรประเมินค่า และแบบวัดแบบมาตรวัดความจำแนก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวน 2 ทาง โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS ผลการวิจัยปรากฏว่า 1. จาการวัดด้วยแบบวัดความชอบแบบมาตรประเมินค่าผู้รับฟังมีความชอบผู้เปิดเผยตนเองในระดับต่างๆ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และไม่ว่าผู้รับฟังและผู้เปิดเผยตนเองจะเป็นเพศเดียวกันหรือต่างเพศกันก็ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของความชอบ 2. จากการวัดด้วยแบบวัดความชอบแบบมาตรวัดความนัยจำแนก ผู้รับฟังมีความชอบผู้เปิดเผยตนเองในระดับต่างๆ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อทดสอบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม พบว่า ผู้รับฟังชอบผู้เปิดเผยตนเองในระดับสูงมากกว่าผู้เปิดเผยตนเองในระดับต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ผู้เปิดเผยตนเองในระดับต่ำ ก็ไม่ได้ถูกประเมินไปในทางลบ