วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของศิลปะบำบัดตํอการเห็นคุณคำในตนเองของผู้ติดสารเสพติด รูปแบบการวิจัย: การศึกษาวิจัยเชิงทดลอง สถานที่ทำวิจัย: สถาบันธัญญารักษ์ จังหวัดปทุมธานี ตัวอย่างและวิธีการศึกษา: กลุํมตัวอยำงเป็นผู้ติดสารเสพติดชายที่เข้ารับการบำบัดรักษาแบบควบคุมตัวไมํเข้มงวดที่สถาบันธัญญารักษ์ จังหวัดปทุมธานี จำนวนทั้งสิ้น 30 คน แบํงเป็น กลุํมทดลองและกลุํมควบคุมกลุํมละ 15 คน ด้วยวิธีการจัดสรรแบบสุํมคัดเลือกกลุํมตัวอยำง โดยใช้แบบวัดการเห็นคุณคำในตนเอง The Self-esteem inventory: adult (Ryden) กลุํมควบคุมได้รับการบำบัดรักษาตามปกติจากสถาบันธัญญารักษ์ สํวนกลุํมทดลอง ได้รับการบำบัดรักษาตามปกติจากสถาบันธัญญารักษ์และได้รับศิลปะบำบัด โดยดำเนินการสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1.30ชั่วโมง รวมระยะเวลา 10 สัปดาห์ ศึกษาข้อมูลโดยใช้แบบวัด The Self-esteem inventory ในชํวงกํอนทดลองและหลังทดลองในสัปดาห์ที่ 10 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข๎อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ สํวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติที่ใช้ทดสอบคือ t-test ผลการศึกษา: กลุํมทดลองมีคะแนนคำเฉลี่ยการเห็นคุณคำในตนเองหลังจากได้รับศิลปะบำบัดเท่ากับ 39.40 ซึ่งมากกวำกลุํมควบคุมที่มีคะแนนคำเฉลี่ยการเห็นคุณคำหลังจากได้รับศิลปะบำบัดเท่ากับ 28.20 อยำงมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และหลังจากได้รับศิลปะบำบัดกลุํมทดลองมีคะแนนคำเฉลี่ยการเห็นคุณคำในตนเองเท่ากับ 39.40 ซึ่งมากกว่า กํอนได้รับศิลปะบำบัดที่เทำกับ 32.67 อยำงมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สรุปผล: กลุํมทดลองมีคะแนนคำเฉลี่ยการเห็นคุณค่าในตนเองหลังจากได้รับศิลปะบำบัดมากกวำกลุํมควบคุม อยำงมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และกลุํมทดลองมีคะแนนคำเฉลี่ยการเห็นคุณคำในตนเองมากกวำกํอนได๎รับศิลปะบำบัด อยำงมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01