วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ในขั้นตอนการเลือกสารสกัดไลโคพีนจากซอสมะเขือเทศแทนเฮกเซนพบว่า สามารถใช้ แอซีโทนในอัตราส่วนซอสมะเขือเทศต่อสารสกัด เท่ากับ 1 ต่อ 10 โดยปริมาตร ได้ความเข้มข้นสารไลโคพีนเป็น 37.5±3.2 พีพีเอ็ม เมมเบรนไคโตซานที่ศึกษาในงานวิจัยนี้ ประกอบด้วยแบบไม่เชื่อมขวางซึ่งได้จากการอบแห้ง ณ อุณหภูมิ 40, 50 และ 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2, 4 และ 6 ชั่วโมง และแบบเชื่อมขวางซึ่งได้จากการนำเมมเบรนแบบไม่เชื่อมขวางแช่ในสารละลายกรดซัลฟิวริกร้อยละ 4 โดยน้ำหนัก เป็นเวลา 24 ชั่วโมง พบว่าการเพิ่มอุณหภูมิหรือเวลาในการระเหยตัวทำละลาย หรือปรับเปลี่ยนโครงสร้างทางเคมีด้วยการเชื่อมขวางทำให้เมมเบรนไคโตซานมีลักษณะสัณฐานวิทยาเป็นเนื้อแน่นขึ้น ความสามารถในการซึมผ่านของเมมเบรนแบบไม่เชื่อมขวางและแบบเชื่อมขวางมีค่าเท่ากับ 0.039 และ 0.006 ลิตร/ตารางเมตร/ชั่วโมง/พีเอสไอ ตามลำดับ เมมเบรนไคโตซานทั้งแบบไม่เชื่อมขวางและแบบเชื่อมขวางเป็นเมมเบรนชอบน้ำแต่ไม่ชอบทั้งแอซีโทนและสารไลโคพีน สารไลโคพีนสามารถแยกออกจากสารละลายไลโคพีน/แอซีโทนได้ด้วยกระบวนการเพอร์แวปพอเรชันแต่ต้องทำให้เมมเบรนบวมตัวด้วยน้ำก่อน โดยเมมเบรนไคโตซานทุกสูตรทั้งแบบไม่เชื่อมขวางและเชื่อมขวางที่ระเหยตัวทำละลาย ณ อุณหภูมิ 40 ถึง 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 ถึง 6 ชั่วโมง แยกแอซีโทนออกจากสารละลายไลโคพีนได้ค่าร้อยละการกักกันเท่ากับ 100 หรือค่าแฟกเตอร์การแยกสูงมากเป็นอินฟินิตี โดยเมมเบรนไคโตซานแบบไม่เชื่อมขวางที่ระเหยตัวทำละลาย ณ อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 ชั่วโมง ให้ค่าฟลักซ์แอซีโทนสูงสุดเท่ากับ 0.131±0.004 ลิตร/ตารางเมตร/ชั่วโมง ที่สภาวะระดับสุญญากาศทางด้านเพอร์มิเอตเท่ากับ -1 บาร์ และความเข้มข้นของสารป้อนเท่ากับ 15 พีพีเอ็ม