วัตถุประสงค์ 1. เพื่อเป็นกลไกสนับสนุนการทำงานของโครงการประสานงานชุดโครงการยุววิจัยประวัติศาสตร์ ท้องถิ่นภาคเหนือ (ตามสัญญาเลขที่ RDC 5140009) ซึ่งมีเป้าหมายดังนี้ 1.1 ให้นักเรียนมัธยมในท้องถิ่นภาคเหนือ12 จังหวัดเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และ สามารถเขียนเรื่องราวในรูปแบบต่าง ๆ ออกเผยแพร่ได้ 1.2 เพื่อสนับสนุนให้ครูเข้าใจแนวคิดและวิธีการทางประวัติศาสตร์ เพียงพอที่จะสนับสนุน และเป็นที่ปรึกษาแก่นักเรียนในการศึกษาประวัติศาสตร์/ วัฒนธรรมของท้องถิ่น และนักเรียน สามารถเขียนรายงานผลการศึกษาได้ 1.3 เพื่อสนับสนุนการนำ เสนอผลงานของนักเรียนในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อสนับสนุนให้เกิดการนำผลงานศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นไปใช้ในการเรียนการสอน 1.4 เพื่อสังเคราะห์เนื้อหาประวัติศาสตร์ของยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นในพื้นที่ภาคเหนือ 2. เพื่อให้ทุนสนับสนุนการวิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ในพื้นที่ 12 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ ลำพูน เชียงราย พะเยา กำแพงเพชร นครสวรรค์ ลำปาง สุโขทัย ตาก พิษณุโลก อุทัยธานี อุตรดิตถ์ 3. เพื่อสนับสนุนการจัดทำสื่อเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ในวงกว้าง เกี่ยวกับงานยุววิจัยประวัติศาสตร์ ท้องถิ่นภาคเหนือ พื้นที่วิจัย ภาคเหนือตอนบน และภาคเหนือตอนล่าง 12 จังหวัด โดยให้ความสำคัญกับกลุ่มเป้าหมายหลัก ตามพื้นที่โครงการ วิจัยเพื่อพัฒนาทั้งพื้นที่ (Area-based Collaborative Research หรือ ABC) ของสกว. เป็นหลักตามลำดับดังนี้ กลุ่มเชียงใหม่ พิษณุโลก กำแพงเพชร และอุทัยธานี (ABC) กลุ่มที่ 2 ลำปาง ลำพูน นครสวรรค์ สุโขทัย และตาก กลุ่มที่ 3 เชียงราย และพะเยา ผลของการวิจัย ด้านรูปธรรม ได้ผลงานสังเคราะห์เนื้อหาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคเหนือ 5 ประเด็น รวม สังเคราะห์ภาพรวม วิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคเหนือ 1 เรื่อง และสังเคราะห์กระบวนการ ทำวิจัย ระดับ ภาค ระดับจังหวัด ระดับ โรงเรียน การผลิตสื่อเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดมีจำนวน 20 โครงการ กำหนดประเด็น ในการผลิตวีดิทัศน์ จำนวน 5 ประเด็น ๆ ละ 4 เรื่อง รวมทั้งสิ้น 20 เรื่อง โดยเป็นเรื่องที่ สอดคล้องประเด็นการสังเคราะห์งานที่จะนำมาผลิตเป็นหนังสือ ซึ่งประกอบด้วยประเด็นต่าง ๆ ดังนี้ คือ ประเด็นประเพณี / พิธีกรรม / ความเชื่อ ประเด็นสมบัติสาธารณะ ประเด็นการทำมาหากิน / อาชีพ ประเด็นการปรับตัว / การย้ายถิ่น /ชาติพันธุ์ ประเด็นภูมินามนิเวศน์วัฒนธรรม ด้านนามธรรม ผลลัพธ์ด้านชุมชนเกิดจิตสำนึกประวัติศาสตร์ตัวตนภายในของชุมชน การกระตุ้น ความทรงจำและตระหนักว่าประสบการณ์ที่ตกผลึกในประวัติศาสตร์คือวิถีชีวิต การปรับเปลี่ยน ตามสถานการณ์อย่างผสมกลมกลืนกับบริบททางธรรมชาติและสังคม โดยการนำความทรงจำ ในอดีตผนวกความรู้ใหม่จากท้องถิ่นและความรู้จากภายนอกมาปรับใช้ให้เหมาะสม และความรู้ เหล่านั้นยังถูกส่งทอดมาจนกระทั่งถึงยุคปัจจุบัน เกิดการไหลเวียนความรู้และประสานความสัมพันธ์ของคนในหลายสถานภาพ กระบวนการวิจัย คืออาจารย์จากมหาวิทยาลัยได้รู้จักชุมชนท้องถิ่นของไทย อาจารย์และ ครูนักวิจัยกลายเป็นคนที่รู้จักชาวบ้าน ไม่ใช่เรียนรู้เพียงประวัติศาสตร์ อาจารย์และครูได้เรียนรู้ การสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน ทำให้อาจารย์และครูเกิดการเปลี่ยนแปลง วิธีสอน เปลี่ยนแปลง ยอมรับคำตอบของนักเรียนที่หลากหลายและความแตกต่างระหว่างบุคคล เกิดการตระหนักรู้ในตนเอง จะทำให้ครูคิดไปได้ไกลกว่าเรื่องโรงเรียนและหลักสูตรชุมชน อาจารย์ จากมหาวิทยาลัยจะได้สังเคราะห์องค์ความรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ช่วยยกระดับข้อมูลชุมชน สู่ความรู้ระดับทฤษฎี ได้ผลงานวิจัยที่จะไปถ่ายทอดในมหาวิทยาลัยทั้งเนื้อหาและกระบวนการ กล่าวได้ว่าการทำวิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นได้เนื้อหาของหลักสูตรชุมชน และได้กระบวนการวิจัย ปฏิบัติการ การบูรณาการวิชา การมีส่วนร่วมจากคนทุกระดับ เพื่อไหลเวียนความรู้ ตั้งแต่ข้อมูล การบอกเล่า สู่การจัดระบบ จนถึงการใช้ฐานคิดเชิงทฤษฎี งานวิจัยเกิดประโยชน์ต่อการนำไปใช้ จริง นักเรียนและครูได้พัฒนาศักยภาพ ไม่ได้เกิดการเรียนรู้เฉพาะเรื่องราวประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่เด็ก นักเรียนยังได้เรียนรู้ว่าตนเองสนใจเรื่องอะไรของชุมชน พัฒนาศักยภาพของเด็ก โครงการวิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมีจุดเน้นอยู่ที่การเรียนรู้จากการทำวิจัย ทั้งเครื่องมือทำวิจัย และเนื้องานต่างมีอิทธิพลส่งผลต่อการเรียนรู้ของนักเรียนทั้งสิ้น ครูนักเรียนได้ตระหนักว่า สามารถสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเองการรู้จักตนเองก็คือความแจ่มชัดในการมองประสบการณ์ใน อดีตที่มีผลมาถึงปัจจุบัน ข้อค้นพบนี้ได้ชี้ให้เห็นแล้วว่ากระบวนการวิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่น กระตุ้นให้เกิดกระบวนการคิด วิเคราะห์และการเชื่อมร้อยข้อมูลจนเกิดภาพซับซ้อนของชุมชน เป็นการเพิ่มศักยภาพในการคิดของผู้ร่วมวิจัยทั้งหมด ทำให้เข้าใจภาพจริงของชุมชนได้ชัดเจนขึ้น ซึ่งจะมีผลสืบเนื่องต่อการปรับตัวของชุมชน และตระหนักถึงพลังของชุมชนของตนเอง