| ชื่อเรื่อง | : | พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหวัหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด ในประเทศไทย |
| นักวิจัย | : | กล้าหาญ สุดแสน |
| คำค้น | : | ผู้นำ , ศึกษานิเทศก์ |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์ , วไลรัตน์ บุญสวัสดิ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2521 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/17971 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2521 วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาพฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด 2. เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดกับศึกษานิเทศก์จังหวัด เกี่ยวกับ พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด 3. เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดที่ควรจะเป็นกับที่เป็นอยู่จริง สมมติฐาน 1. พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด ด้านมุ่งงาน และด้านมุ่งสัมพันธ์ ไม่แตกต่างกัน 2. พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด ตามความคิดเห็นของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดกับศึกษานิเทศก์จังหวัด ไม่แตกต่างกัน 3. พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดที่ควรจะเป็นกับที่เป็นอยู่จริง ไม่แตกต่างกัน วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดหรือผู้รักษาการในตำแหน่งหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์ และศึกษานิเทศก์จังหวัดในประเทศไทย จำนวน ๓๑๙ คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลได้แก่ เครื่องมือวัดพฤติกรรมความเป็นผู้นำที่สร้างขึ้น โดยอาศัยแนวจากแบบสอบถาม LBDQ (Leader Behavior Description Questionnaire ) ซึ่งแยกพฤติกรรมความเป็นผู้นำเป็นสองด้าน คือ ด้านมุ่งงาน กับด้านมุ่งสัมพันธ์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการ ห่าค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที – เทสต์ ( t- test ) ผลการวิจัย ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดที่ควรจะเป็นควรจะสูงทั้งด้านมุ่งงานและด้านมุ่งสัมพันธ์ แต่พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดที่เป็นอยู่จริง กลุ่มหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดมีความคิดเห็นว่าตนเองมีพฤติกรรมความเป็นผู้นำค่อนข้างสูงอยู่แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งพฤติกรรมความเป็นผู้นำด้านมุ่งสัมพันธ์สูงกว่าด้านมุ่งงาน แต่กลุ่มศึกษานิเทศก์จังหวัดมีความคิดเห็นว่าพฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดที่เป็นอยู่จริงอยู่ในระดับปานกลางทั้งพฤติกรรมความเป็นผู้นำด้านมุ่งงานและด้านมุ่งสัมพันธ์ ในการเปรียบเทียบความคิดเห็นของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดกับศึกษานิเทศก์จังหวัด ปรากฏว่าพฤติกรรมความเป็นผู้นำที่ควรจะเป็นทั้งด้านมุ่งงานด้านและด้านมุ่งสัมพันธ์ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่พฤติกรรมความเป็นผู้นำที่เป็นอยู่จริงทั้งสองด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในการเปรียบเทียบพฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดที่ควรจะเป็นกับที่เป็นอยู่จริง กลุ่มหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดมีความคิดเห็นว่า พฤติกรรมความเป็นผู้นำด้านมุ่งงานที่เป็นอยู่จริงต่ำกว่าที่ควรจะเป็น แต่พฤติกรรมความเป็นผู้นำด้านมุ่งสัมพันธ์ที่ควรจะเป็นกับที่เป็นอยู่จริง ไม่แตกต่างกัน แต่กลุ่มศึกษานิเทศก์จังหวัดมีความคิดเห็นว่าพฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดที่เป็นอยู่จริงแตกต่างกับที่ควรจะเป็นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้งพฤติกรรมความเป็นผู้นำด้านมุ่งงานและด้านมุ่งสัมพันธ์ ผลการวิจัยนี้ได้เสนอแนะการคัดเลือกหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดว่า ควรพิจารณาบุคคลที่มีพฤติกรรมความเป็นผู้นำด้านมุ่งงานและด้านมุ่งสัมพันธ์อยู่ในระดับสูง และหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดควรจะตรวจสอบพฤติกรรมความเป็นผู้นำของตนเองเพื่อปรับปรุงพฤติกรรมความเป็นผู้นำของหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นจะทำให้เป็นผู้นำทางการศึกษาได้ดียิ่งตามที่คาดหวังไว้ |
| บรรณานุกรม | : |
กล้าหาญ สุดแสน . (2521). พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหวัหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด ในประเทศไทย.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กล้าหาญ สุดแสน . 2521. "พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหวัหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด ในประเทศไทย".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กล้าหาญ สุดแสน . "พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหวัหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด ในประเทศไทย."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2521. Print. กล้าหาญ สุดแสน . พฤติกรรมความเป็นผู้นำของหวัหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัด ในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2521.
|
