วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระดับความวิตกกังวลของญาติผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลามระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการสนับสนุนและให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบโปรเกรสซีพกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่าง คือ ญาติผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลาม จำนวน 40 ราย แบ่งเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยคำนึงถึงความคล้ายคลึงกันมากที่สุดในเรื่องของ ระดับคะแนนของความวิตกกังวลต่อสถานการณ์เฉพาะ และระยะเวลาในการให้การดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลาม กลุ่มทดลองได้รับการพยาบาลตามปกติและโปรแกรมการสนับสนุนและให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบโปรเกรสซีพ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบบันทึกข้อมูลทั่วไปของญาติผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลามและแบบประเมินความวิตกกังวลต่อสถานการณ์เฉพาะ นำไปหาค่าความเที่ยงได้เท่ากับ .78 เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ โปรแกรมการสนับสนุนและให้ความรู้ร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบโปรเกรสซีพ ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ 1.ความวิตกกังวลของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมฯ ต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.ความวิตกกังวลหลังได้รับโปรแกรมฯ ของกลุ่มทดลองต่ำกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05