วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2525

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาหน้าที่ที่ปฏบัติด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการวิทยาลัยครู ในปัจจุบัน 2. เพื่อศึกษาพฤติกรรมในการปฏิบัติหน้าที่ด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ 3. เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของอธิการ และอาจารย์เกี่ยวกับ หน้าที่ที่ปฏิบัติด้านพัฒนาอาจารย์ และพฤติกรรมในการปฏิบัติหน้าที่ด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ สมมติฐานของการวิจัย และอาจารย์ผู้สอนในวิทยาลัยครู เกี่ยวกับหน้าที่ที่ปฏิบัติด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ ไม่แตกต่างกัน 2. ความคิดเห็นของอธิการ และอาจารย์ผู้สอนในวิทยาลัยครู เกี่ยวกับพฤติกรรมในการปฏิบัติหน้าที่ ด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ ไม่แตกต่างกัน วิธีการดำเนินการวิจัย ประกอบด้วยประชากร 2 กลุ่มคือ อธิการวิทยาลัยครู จำนวน 34 ท่าน และอาจารย์ผู้สอน จำนวน 404 ท่าน รวมทั้งสิ้น 438 ท่าน จากวิทยาลัยครู 34 แห่ง ที่สุ่มได้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถาม 2 ชุด มีลักษณะเป็นแบบตรวจสอบ และแบบประเมินค่า ประกอบด้วย สถานภาพส่วนตัวของผู้ตอบแบบสอบถาม คำถามเกี่ยวกับ หน้าที่ที่ปฏิบัติในการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ 6 ด้าน และพฤติกรรมในการปฏิบัติหน้าที่ด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ 5 ด้าน ได้ส่งแบบสอบถามไป จำนวน 448 ฉบับ ได้รับกลับคืนมา 438 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 97.76 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า t-test ผลการวิจัย ความคิดเห็นเกี่ยวกับหน้าที่ที่ปฏิบัติด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ 6 1. ความคิดเห็นของอธิการ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ 1. ด้าน ได้แก่ การประชุมอบรม สัมมนา ศึกษาต่อ และบรรยายทางวิชาการ , การผลิตเอกสารประกอบการสอน เขียนบทความ และตำรา, การวิจัยค้นคว้าและทดลองทางวิชาการ, การสังเกตเยี่ยมเยียน ดูงาน ศึกษางานจากอาจารย์อาวุโส, การทำงานเป็นโครงการ และทำเป็นรูปแบบคณะกรรมการ, การสร้างบรรยากาศทางวิชาการ และกิจกรรมด้านอื่นๆ ตามความคิดเห็นของอธิการเห็นว่า ปฏิบัติอยู่ในระดับ มาก แต่ความคิดเห็นของอาจารย์เห็นว่า ปฏิบัติอยู่ในระดับ น้อย ฤติกรรมในการปฏิบัติหน้าที่ด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ 5 ด้าน ได้แก่ พฤติกรรมเกี่ยวกับการริเริ่มสร้างสรรค์ และปรับปรุงแก้ไข, พฤติกรรมเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือ และประสานงาน, พฤติกรรมเกี่ยวกับการยอมรับ และให้กำลังใจ, พฤติกรรมเกี่ยวกับการสังคม,พฤติกรรมเกี่ยวกับการแสดงออกทางบุคลิกภา พ จิตใจ และอารมณ์ ตามความคิดเนของอธิการเห็นว่า อธิการแสดงออกอยู่ในระดับ มาก ยกเว้นพฤติกรรมเกี่ยวกับการแสดงออกทางบุคลิกภาพ จิตใจ และอารมณ์ อธิการมีความเห็นว่า แสดงออกอยู่ในระดับมากที่สุด แต่ความคิดเห็นของอาจารย์ เห็นว่า อธิการได้แสดงออกอยู่ในระดับ น้อย ยกเว้น พฤติกรรมเกี่ยวกับการแสดงออกทางบุคลิกภาพ จิตใจ และอารมณ์ อาจารย์มีความเห็นว่า อธิการได้แสดงออกในระดับ มาก 3. เปรียบเทียบความคิดเห็นของอธิการ และอาจารย์เกี่ยวกับ หน้าที่ที่ปฏิบัติด้านการพัฒนาอาจารย์ และพฤติกรรมในการปฏิบัติหน้าที่ด้านการพัฒนาอาจารย์ของอธิการ ปรากฏว่า อธิการ และอาจารย์มีความคิดเห็นแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 2. ความคิดเห็นเกี่ยวกับ