วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2518

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาจำนวนวันลาของอาจารย์เพื่อดูว่ามีจำนวนวันลาในแต่ละประเภทมากกว่ากระทรวงศึกษาธิการกำหนดไว้หรือไม่ หาความแตกต่างระหว่างจำนวนวันลาแต่ละประเภทโดยแยกตามคุณลักษณะของผู้ลาและแยกตามขนาดของวิทยาลัย เปรียบเทียบสัดส่วนของอาจารย์ที่ลาในประเภทต่างๆกับสัดส่วนของอาจารย์ทั้งหมด หาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของผู้ลากับประเภทของการลา หาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของผู้ลาและหาจำนวนเงินที่รัฐจ่ายให้อาจารย์ที่ลาแต่ละคนต่อปี ผู้วิจัยได้ใช้ประชากรเป็นอาจารย์ในสถาบันอาชีวศึกษา สังกัดกองวิทยาลัย กรมอาชีวศึกษาในกรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2516 รวม 10 แห่ง เป็นอาจารย์ชาย 285 คน และอาจารย์หญิง 342 คน รวมเป็น 627 คน และผู้วิจัยได้วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าซี ค่าที การทดสอบภาวะสารูปสนิทสุดและการทดสอบไคสแควร์ ข้อค้นพบที่ได้คือ 1. ในการลาแต่ละประเภท จำนวนอาจารย์ลาป่วยมากที่สุด รองลงมาได้แก่ ลากิจ ลาศึกษาต่อฯ และจำนวนวันลาป่วยมากที่สุด รองลงมาได้แก่ลาป่วย ลากิจ เป็นต้น เฉลี่ยแล้วอาจารย์ลาคนละประมาณ 11 วันต่อปี 2. อาจารย์หญิงลาป่วยและลากิจมากกว่าอาจารย์ชาย อาจารย์ที่สมรสแล้วลาป่วยนานกว่าอาจารย์โสด อาจารย์หญิงลาป่วยมากกว่าอาจารย์ชาย อาจารย์ที่มีอายุจริง 31 ปีถึง 40 ปี ลาป่วยมากที่สุด อาจารย์โสดลาศึกษาต่อและลาอบรมดูงานมากกว่าอาจารย์ที่สมรสแล้ว และอาจารย์ที่มีอายุราชการ 1 ถึง 5 ปี มีอายุจริง 20 ถึง 30 ปี ลาศึกษาต่อและลาอบรมดูงานมากที่สุด 3. ในการลาทุกประเภท อาจารย์หญิงลามากกว่าอาจารย์ชาย อาจารย์โสดลามากกว่าอาจารย์ที่สมรสแล้ว อาจารย์ที่มีอายุราชการ1 ถึง 5 ปี มีอายุจริง 20 ถึง 30 ปี และมีวุฒิต่ำกว่าปริญญาตรีลามากที่สุด 4. คุณลักษณะต่างๆของผู้ลามีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ ที่ระดับ .01 5. จำนวนเงินที่รัฐเสียไปเนื่องจากการลาของอาจารย์รวมทั้งสิ้น 630,479.95 บาท เฉลี่ยแล้วรัฐจ่ายให้อาจารย์คนละ 1005.55 บาทต่อปีในขณะที่ลา