วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาปัญหาการฝึกสอนของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 2. เพื่อศึกษาปัญหาในการปฏิบัติงานของนักศึกษาฝึกสอนในขณะที่ทำการฝึกสอนอยู่ 3. เพื่อศึกษาปัญหาในการดำเนินงานการฝึกสอนของอาจารย์นิเทศก์ และอาจารย์พี่เลี้ยง 4. เพื่อเปรียบเทียบปัญหาการฝึกสอนของอาจารย์นิเทศก์ อาจารย์พี่เลี้ยง และนักศึกษาฝึกสอน วิธีการวิจัย 1. ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยประมวลได้จากแบบสอบถามที่ตอบโดย อาจารย์นิเทศก์ 17 คน อาจารย์พี่เลี้ยง 55 คน จากโรงเรียนฝึกสอน 8 แห่ง และนักศึกษาฝึกสอน 57 คน2. การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีทางสถิติเบื้องต้น เสนอข้อมูลเป็นตาราง แสดงความถี่ หาร้อยละ และหาค่าเฉลี่ย แล้วเสนอข้อมูล สรุปเป็นผลการวิจัย สรุปผลการวิจัย 1. อาจารย์นิเทศก์และอาจารย์พี่เลี้ยง มีประสบการณ์ทางการนิเทศการฝึกสอนน้อย และมีงานที่ต้องรับผิดชอบมาก ทำให้ไม่มีเวลาให้คำแนะนำนักศึกษาฝึกสอน อย่างเพียงพอ 2. ในการคัดเลือกตัวนักศึกษาฝึกสอนประสบปัญหาคือ นักศึกษาฝึกสอนต้องการไปกับกลุ่มเพื่อนของตน ในโรงเรียนฝึกสอนเดียวกัน ทำให้มีจำนวนชั่วโมงสอนวิชา เอก-โท ไม่ครบ ต้องไปสอนวิชาอื่นแทน 3. อาจารย์นิเทศก์และนักศึกษาฝึกสอน เห็นตรงกันว่า ปัญหาการฝึกสอนที่มีระดับมากได้แก่ ความสามารถในการสร้างข้อทดสอบ และการมีชั่วโมงสอนวิชา เอก-โท ไม่ครบตามที่คณะกำหนดไว้ 4. ปัญหาการฝึกสอนที่อาจารย์นิเทศก์และนักศึกษาฝึกสอน มีความเห็นแย้งกันคือ อาจารย์นิเทศก์เห็นว่า ความสามารถหรือความสนใจในการเตรียมการสอน เป็นปัญหามาก แต่นักศึกษาฝึกสอนเห็นว่า เป็นปัญหาน้อย 5. อาจารย์นิเทศก์และนักศึกษาฝึกสอน ต้องการให้ทางคณะจัดรถบริการรับ-ส่ง ไปยังโรงเรียนฝึกสอน 6. อาจารย์พี่เลี้ยงมีความเห็นว่า อาจารย์นิเทศก์และอาจารย์พี่เลี้ยงไม่ใคร่มีความสัมพันธ์กันมากนัก นักศึกษาฝึกสอนยังมีบุคลิกภาพและการแต่งกายไม่เหมาะสม และเห็นว่าคณะควรบริการอุปกรณ์ด้านโสตทัศนศึกษา ให้แก่โรงเรียนฝึกสอนด้วย ข้อเสนอแนะ 1. ควรเพิ่มจำนวนอาจารย์นิเทศก์ให้มากขึ้น และลดหน้าที่ ความรับผิดชอบให้น้อยลง 2. ควรชี้แจงให้อาจารย์พี่เลี้ยงได้เข้าใจความมุ่งหมายและวิธีดำเนินงานฝึกสอน 3. นักศึกษาฝึกสอนควรจะได้ปรับปรุงบุคลิกภาพ และการแต่งกาย ให้เหมาะสม