วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2527

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาความคิดเห็นของครูและนักเรียนเกี่ยวกับคุณค่าของสารคดีที่ปรากฏในหนังสือเรียนภาษาไทย ชุดทักษสัมพันธ์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น วิธีดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยได้สร้างแบบสอบถามจำนวน 2 ชุด สำหรับตัวอย่างประชากรที่เป็นครูสอนวิชาภาษาไทย 90 คน และนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 450 คน จากโรงเรียนรัฐบาล 15 แห่ง ในกรุงเทพมหานคร ข้อมูลที่ได้นำมาหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เสนอผลในรูปตารางและการบรรยาย ผลการวิจัย ผลการวิจัยปรากฏว่าครูและนักเรียนมีความคิดเห็นสอดคล้องกันดังนี้ เรื่องที่ให้คุณค่าด้านศิลปะการประพันธ์ในระดับมาก ได้แก่ เรื่องความสนุกในวัดเบญจมบพิตร เรื่องไขภาษา เรื่องแม่ศรีเรือน เรื่องความดีที่ไม่รู้จักสิ้นสูญ เรื่องความสามัคคีเรื่องข้อคิดจากการบวช เรื่องธรรมจริยา เรื่องบทธรรมบรรยาย และเรื่องขวัญ เรื่องที่ให้คุณค่าด้านความคิดในระดับมาก ได้แก่ เรื่องแม่ศรีเรือน เรื่องพระยาพิชัยดาบหัก เรื่องความสามัคคี เรื่องชีวิตปลาช่อน และเรื่องข้อคิดจากการบวช เรื่องที่ให้คุณค่าด้านศีลธรรมและจรรโลงใจในระดับมาก ได้แก่ เรื่อง ความสนุกในวัดเบญจมบพิตร เรื่องพระยาไชยบูรณ์ เรื่องไขภาษา เรื่องแม่ศรีเรือน เรื่องความดีที่ไม่รู้จักสิ้นสูญ เรื่องพระยาพิชัยดาบหัก เรื่องชีวิตปลาช่อน เรื่องข้อคิดจากการบวช เรื่องสมเด็จเจ้าแตงโมง เรื่องธรรมจริยา เรื่องบทธรรมบรรยาย เรื่องคำเรียกขวัญแบบเมืองเหนือ สำหรับเรื่องความสามัคคีนั้น ครูเห็นว่าให้คุณค่าด้านศีลธรรมและจรรโลงใจในระดับมาก นักเรียนเห็นว่าส่งเสริมให้คนดีมีคุณธรรมในระดับมากที่สุด นอกนั้นอยู่ในระดับมาก