วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

ตัวยาที่สกัดได้จากกากเมล็ดชา (แต้โคว) สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราบางชนิดที่ก่อให้เกิดโรคผิวหนัง เช่น เชื้อ Trichophyton mentagrophytes ได้ดีมาก และยังสามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อ Saccharomyces cerevisiae ได้อีกด้วย ตัวยาสามารถออกฤทธิ์ได้ใน pH ที่เป็นกรด กลาง และด่านอ่อนๆ และออกฤทธิ์ได้ดีที่ pH ของผิวหนังแต่ที่ pH เป็นด่างมากๆ เช่น pH 11.6 ขึ้นไป ตัวยาไม่สามารถออกฤทธิ์ได้ ตัวยาสามารถเข้ากันได้ดีกับตัวทำอีมัลชั่นบางชนิดในการออกฤทธิ์ ได้แก่ Sodium lauryl sulfate แต่ Tween 80 และสาร Triethanolamine ทำให้ฤทธิ์ของตัวยาลดลง สำหรับสารกันเลียบางตัวได้แก่ Phenyl mercuric nitrate, Benzoic acid, Methyl paraben และ Benzalkonium chloride สามารถเข้ากับตัวยาได้ดีตามลำดับ แต่ Propyl paraben จะไปลดฤทธิ์ของตัวยาเมื่อนำเอาตัวยามาผสมกับยาพื้นขี้ผึ้งชนิดต่างๆ แล้วทดสอบฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อรา โดยวิธี Agar Diffusion Method ปรากฏว่ามียาพื้นขี้ผึ้งเพียง 2 ชนิดเท่านั้นที่ให้การปลดปล่อยตัวยาได้ดีคือ ยาพื้นชนิดอีมัลชั่น (o/w) และยาพื้นชนิดละลายน้ำได้ จากการดัดแปลงและปรับปรุงสูตรยาพื้นทั้ง 2 ชนิด ยาพื้นขี้ผึ้งชนิดละลายน้ำได้ เป็นยาพื้นขี้ผึ้งที่ดีและเหมาะสมที่สุด เนื่องจากไม่ก่อให้เกิดอาการระคายเคืองใดๆ ทั้งยังสามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อราได้มากกว่าชนิดอีมัลชั่น (o/w) และมีความคงตัวดี ตำรับยาพื้นขี้ผึ้งที่ประกอบด้วย Polyethylene glycol 4000 ร้อยละ 30 Phenyl mercuric nitrate ร้อยละ 0.001 และ Polyethylene glycol 400 ร้อยละ 70 โดยน้ำหนัก เป็นตำหรับที่ดีที่สุด ให้การปลดปล่อยตัวยามากที่สุด เร็วที่สุด และมีลักษณะน่าใช้ทั้งในด้านความแข็ง กลิ่น และสี จากการทดลองการปลดปล่อยตัวยาผ่านเซลลูโลสเมนเบรนพบว่าความเข้มข้นที่เหมาะสมที่สุดของตัวยาในตำรับ คือ 5% โดยน้ำหนัก