วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาว่า นักศึกษาที่ออกฝึกสอนในโรงเรียนในเขตเมืองและในโรงเรียนในเขตชนบทมีการเปลี่ยนแปลงอัตมโนทัศน์ในด้านต่างๆ ต่อไปนี้หรือไม่อย่างไร 1. อัตมโนทัศน์โดยส่วนรวม 2. อัตมโนทัศน์ทางด้านความเป็นเอกลักษณ์ 3. อัตมโนทัศน์ทางด้านความพึงพอใจในตนเอง 4. อัตมโนทัศน์ทางด้านพฤติกรรมที่ตนแสดงออก 5. อัตมโนทัศน์ทางด้านร่างกาย 6. อัตมโนทัศน์ทางด้านศีลธรรมจรรยา 7. อัตมโนทัศน์ทางด้านส่วนตัว 8. อัตมโนทัศน์ทางด้านครอบครัว 9. อัตมโนทัศน์ทางด้านสังคม 10. อัตมโนทัศน์ทางด้านการวิพากษ์วิจารณ์ตนเอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาของวิทยาลัยครูลำปาง จำนวน 150 คน คัดเลือกโดยวิธีสุ่มโดยการแบ่งชั้น ประกอบด้วยนักศึกษาที่ออกฝึกสอนในภาคเรียนที่ 3 ปีการศึกษา 2518 ในโรงเรียนในเขตเมือง 50 คน ในโรงเรียนในเขตชนบท 50 คน และนักศึกษาที่จะออกฝึกสอนในภาคเรียนต่อไปซึ่งเรียนอยู่ในวิทยาลัยตามปกติอีก 50 คน ให้นักศึกษาในกลุ่มตัวอย่างทุกคนตอบแบบวัดอัตมโนทัศน์เทนเนสซี่ 2 ครั้ง คือ ก่อนออกฝึกสอน และหลังจากฝึกสอนเสร็จแล้ว วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมแบบมีตัวประกอบหนึ่งตัวผลปรากฏว่า นักศึกษาที่ออกฝึกสอนทั้งในโรงเรียนในเขตเมืองและโรงเรียนในเขตชนบทกับนักศึกษาที่ไม่ออกฝึกสอน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอัตมโนทัศน์อย่างมีนัยสำคัญในทุกๆ ด้าน และการเปลี่ยนแปลงอัตมโนทัศน์ของนักศึกษาที่ออกฝึกสอนโรงเรียนในเขตเมือง นักศึกษาที่ออกฝึกสอนโรงเรียนในเขตชนบท และนักศึกษาที่ไม่ออกฝึกสอน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทั้ง 10 ด้าน