วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2518

การวิจัยนี้มีจุดประสงค์ที่จะศึกษาทัศคติและการเปลี่ยนทัศนคติของผู้ป่วยต่อพยาบาลก่อนและหลังเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล เมื่อพิจารณาตามเพศและภูมิลำเนา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยในของโรงพยาบาลรามาธิบดีจำนวน 96 คน ผู้ป่วยชาย 48 คน ผู้ป่วยหญิง 48 คน และเป็นผู้ที่มีลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัดอย่างละเท่าๆกัน เครื่องมือที่ใช้เป็นมาตรประเมินค่าทัศนคติของผู้ป่วยที่สร้างขึ้นตามแบบวัดทัศนคติของลิเคอร์ต ผู้ป่วยทุกคนจะต้องประเมินทัศนคติสองครั้งคือ วันแรกที่เข้ารับการรักษาและวันที่จะออกจากโรงพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลโดยหามัชฌิมเลขคณิตและวิเคราะห์ความแปรปรวน 3 ตัวแปรคือ เพศ ภูมิลำเนา และสภาพการณ์ประเมินทัศนคติ ผลการวิจัยเป็นดังนี้ 1.ผู้ป่วยมีทัศนคติที่ดีต่อพยาบาลทั้งก่อนและหลังเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล 2.ภายหลังรับการรักษาแล้ว ทัศนคติของผู้ป่วยทั้งหมดต่อพยาบาลเปลี่ยนไปจากเดิม แต่ถ้าพิจารณาตามเพศและภูมิลำเนาแล้วพบว่า 2.1 มีการเปลี่ยนทัศนคติของผู้ป่วยทั้งชายและหญิงต่อพยาบาล และการเปลี่ยนทัศนคติของผู้ป่วยชายและหญิงแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 คือ ผู้ป่วยชายมีทัศนคติที่ดีขึ้น แต่ผู้ป่วยหญิงมีทัศนคติที่เลวลง 2.2 มีการเปลี่ยนทัศนคติของผู้ป่วยที่มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัดต่อพยาบาลและการเปลี่ยนทัศนคติของผู้ป่วยที่มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัดแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 คือ ผู้ป่วยที่มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานครมีทัศนคติที่ดีขึ้น แต่ผู้ป่วยที่มีภูมิลำเนาในต่างจังหวัดมีทัศนคติที่เลวลง