วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1.เพื่อศึกษาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาในกรุงเทพมหานคร 2.เพื่อศึกษาถึงปัญหาการบริหารงานทางวิชาการในโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษา วิธีดำเนินการวิจัย ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่อาจารย์ฝ่ายบริหารและอาจารย์ฝ่ายวิชาการของโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาในกรุงเทพมหานคร รวม 6 โรงเรียน คือ โรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ โรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูสวนสุนันทา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒประสานมิตร ตัวอย่างประชากรมีจำนวนทั้งสิ้น 278 คน ประกอบด้วยอาจารย์ฝ่ายบริหาร 52 คน และอาจารย์ฝ่ายวิชาการ 226 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสำรวจ 2 ชุด ชุดหนึ่งสำหรับถามอาจารย์ฝ่ายบริหาร อีกชุดหนึ่งสำหรับถามอาจารย์ฝ่ายวิชาการ แต่ละชุดมี 2 ตอน ตอนที่ 1 เป็นรายละเอียดเกี่ยวกับสถานภาพของผู้ตอบแบบสำรวจ ตอนที่ 2 เกี่ยวกับการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนรวม 6 ด้านคือ กระบวนการบริหารงานวิชาการ หลักสูตรและการสอน การนิเทศการสอน อาคารสถานที่และสิ่งบริการการสอน กิจกรรมเสริมหลักสูตรและการประเมินผล แบบสำรวจนี้มีลักษณะเป็นมาตราส่วนประเมินค่า 50 ข้อ แต่ละข้อมีคำตอบให้เลือก 5 คำตอบ แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลดังนี้ แบบสำรวจตอนที่ 1 มีรายละเอียดเกี่ยวกับสถานภาพของผู้ตอบ ได้แจกแจงความถี่และทำการวิเคราะห์โดยการหาค่าร้อยละ ส่วนแบบสำรวจตอนที่ 2 มีรายละเอียดเกี่ยวกับการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน ได้แจกแจงความถี่และทำการวิเคราะห์โดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงแบนมาตรฐานและอัตราส่วนวิกฤติ สรุปผลการวิจัย สถานภาพของอาจารย์อาจารย์ฝ่ายบริหารและฝ่ายวิชาการในโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาเป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย โดยส่วนรวมทำการสอนอยู่ระหว่าง 1 ถึง 5 ปี แต่อาจารย์ฝ่ายบริหารทำงานอยู่ระหว่าง 5 ปี ถึง 9 ปี และ 10 ปี ถึง 14 ปี มากที่สุด โดยทั่วไปอาจารย์ทั้ง 2 กลุ่ม ทำการสอนอยู่แต่ในโรงเรียนสาธิตเพียงแห่งเดียว แต่อาจารย์ฝ่ายบริหารส่วนใหญ่จะทำการสอนทั้งในโรงเรียนสาธิตและวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัย อาจารย์โรงเรียนสาธิตส่วนมากมีวุฒิตั้งแต่ปริญญาตรีขึ้นไป และส่วนมากเคยผ่านการอบรม ประชุมสัมมนาเกี่ยวกับการสอนในสายวิชาที่ตนรับผิดชอบ การบริหารงานวิชาการ 1.ด้านกระบวนการบริหารงานวิชาการ อาจารย์ฝ่ายบริหารมีความเห็นว่าโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาได้ปฏิบัติพฤติกรรมด้านกระบวนการบริหารงานวิชาการอยู่ในระดับมาก ส่วนอาจารย์ฝ่ายวิชาการมีความเห็นแบ่งแยกกันเป็น 2 พวก คืออาจารย์จำนวนครึ่งหนึ่งมีความเห็นว่า โรงเรียนปฏิบัติพฤติกรรมด้านนี้มาก ส่วนอีกเกือบครึ่งหนึ่ง มีความเห็นว่าโรงเรียนปฏิบัติพฤติกรรมด้านนี้น้อย 2.ด้านหลักสูตรและการสอน อาจารย์ทั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายวิชาการมีความเห็นสอดคล้องกันว่าโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาได้ปฏิบัติงานด้านหลักสูตรและการสอนอยู่ในระดับมาก 3.ด้านการนิเทศการสอน อาจารย์ทั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายวิชาการมีความเห็นสอดคล้องกันว่าโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาได้ปฏิบัติงานด้านนิเทศการสอนอยู่ในระดับค่อนข้างน้อย 4.ด้านอาคารสถานที่และสิ่งบริการการสอน อาจารย์ทั้งฝ่ายบริหารและฝ่าย วิชาการมีความเห็นสอดคล้องกันว่าโรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาได้ปฏิบัติพฤติกรรมด้านอาคารสถานที่และสิ่งบริการการสอนอยู่ในระดับมาก 5.ด้านกิจกรรมเสริมหลักสูตร อาจารย์ทั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายวิชาการมีความเห็นสอดคล้องกันว่า โรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาได้ปฏิบัติพฤติกรรมด้านกิจกรรมเสริมหลักสูตรอยู่ในระดับมาก 6.ด้านการประเมินผล อาจารย์ทั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายวิชาการมีความเห็นสอดคล้องกันว่า โรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาได้ปฏิบัติพฤติกรรมด้านการประเมินผลอยู่ในระดับมาก ปัญหาการบริหารงานทางวิชาการ 1.โรงเรียนสาธิตระดับประถมศึกษาปฏิบัติงานทางด้านต่อไปนี้อยู่ในเกณฑ์น้อยคือความช่วยเหลือของอาจารย์ใหญ่และหัวหน้าสายวิชาที่ให้แก่อาจารย์ในโรงเรียนเมื่อเกิดมีปัญหาทางวิชาการ การอ่านหลักสูตรที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนดไว้ของอาจารย์การจัดอบรมหรือแนะนำอาจารย์ให้เข้าใจหลักสูตรที่สอนการพาอาจารย์ไปเยี่ยมเยียนดูการสอนในระดับเดียวกันในสถาบันอื่น การจัดทำหนังสือหรือวารสารหรืออนุสารสำหรับนักเรียน การให้อาจารย์ได้ผ่านการอบรมในเรื่องการวัดและการประเมินผลการศึกษา 2.ปัญหาที่ขัดแย้งระหว่างอาจารย์ฝ่ายบริหารและอาจารย์ฝ่ายวิชาการที่เห็นได้เด่นชัดคือ ความเห็นในเรื่องการจัดให้อาจารย์มีส่วนร่วมในการวางแผนงานวิชาการของโรงเรียน การมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาทางวิชาการที่เกิดขึ้นในโรงเรียนการจัดสรรเงินงบประมาณเพื่อสนับสนุนงานทางด้านวิชาการเมื่อเทียบกับงานด้านอื่น ๆการจัดให้อาจารย์ได้รับการอบรมหรือร่วมประชุมทางวิชาการ ปัญหาความขัดแย้งทั้งหมดที่กล่าวนี้อาจารย์ฝ่ายบริหารเห็นว่าปฏิบัติมาก แต่อาจารย์ฝ่ายวิชาการเห็นว่าปฏิบัติน้อย