Thesis (M.A.)--Chulalongkorn University, 1984

ในสมัยที่ฮิตเลอร์มีอำนาจ ได้มีการทำลายวรรณคดีเยอรมันครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดคือ การเผาหนังสือนับล้านเล่ม ผู้ที่มีความรู้และเชี่ยวชาญแขนงต่างๆ เช่น นักวิทยาศาสตร์ นักประพันธ์ และศิลปิน ที่ไม่สามารถทนต่อการบีบคั้นทางปัญญาและความคิด ได้หนีออกจากประเทศไปเสียจำนวนมาก ด้วยการเผาหนังสือวรรณกรรมครั้งยิ่งใหญ่นั้น ฮิตเลอร์สามารถลบชื่อนักประพันธ์จำนวนมากออกจากความทรงจำของชนชาติเยอรมันทั้งปวง เยาวชนเยอรมันรุ่นหลังๆจึงไม่รู้จักนักประพันธ์เหล่านั้น รวมทั้งผลงานของเขาด้วย ถึงแม้ว่านักประพันธ์ชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงหลายคน ต้องลี้ภัยออกจากประเทศและพวกเขาต้องประสบความยากลำบากและปัญหานานาประการ แต่พวกเขาไม่ยอมให้เหตุการณ์การเผาหนังสือครั้งนั้นเป็นการหยุดยั้งการเขียนวรรณกรรมเยอรมัน เขาได้คิดเขียนงานต่อไปในต่างแดน ในแวดวงของภาษาอื่น ในสังคมของชนชาติอื่น บางคนได้ประสบความสำเร็จในชีวิตนักประพันธ์ หลายคนล้มเหลวและผิดหวังจนกระทั่งฆ่าตัวตาย แต่พวกเขาได้ทำประโยชน์ยิ่งใหญ่ต่อวงการวรรณกรรมเยอรมัน และต่อประเทศเยอรมันด้วย คือการดำรงรักษาวัฒนธรรมทางภาษาของเยอรมัน สิ่งนั้นคือวรรณคดีเยอรมันที่ยิ่งใหญ่มาแต่อดีตกาล พวกเขาใช้วรรณคดีต่อสู้กับความอยุติธรรมทางการเมือง ต่อสู้กับความโหดร้ายของผู้เผด็จการ ใช้วรรณคดีเป็นพลังเพื่อต่อสู้กับปัญหาและความยากลำบากในชีวิตลี้ภัยต่างแดน ใช้วรรณคดีเป็นความหวังเพื่อเสรีภาพ และใช้วรรณคดีเตือนให้มนุษยชาติเล็งเห็นถึงภัยอันตรายของสงคราม ชีวิตและงานของนักประพันธ์ผู้ลี้ภัยเหล่านั้นจึงมีจุดแง่มุมที่น่าสนใจและน่าศึกษา เป็นสิ่งสะท้อนให้คนรุ่นหลังเห็นถึงสภาพเหตุการณ์ทางการเมือง เศรษฐกิจ และสภาพสังคมเยอรมันในสมัยนั้น รวมทั้งแนววิถีชีวิตและความรู้สึกของนักประพันธ์ผู้ลี้ภัยเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี โท-มาส และไฮนริค มันน์ สองพี่น้องนักประพันธ์ได้บรรลุถึงจุดประสงค์ใหญ่ๆของนักประพันธ์ผู้ลี้ภัยการเมืองทั้งหลาย เขาทั้งสองเป็นตัวแทนของนักประพันธ์ผู้ลี้ภัยการเมืองของเยอรมัน ซึ่งทำให้โลกประจักษ์ว่า “ที่ใดมีฉันที่นั่นมีวัฒนธรรมเยอรมัน” ชีวิตและงานในระยะลี้ภัยของสองพี่น้องตระกูลมันน์ จึงน่าสนใจควรแก่การศึกษาอย่างยิ่ง ผู้เขียนจึงได้เน้นศึกษาชีวิตและงานในระยะลี้ภัยของนักประพันธ์ทั้งสองเมื่อเปรียบเทียบและแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิต ความรู้สึก และแนวความคิดของนักประพันธ์ที่มีต่อการเมืองการปกครอง ระบบสังคม วรรณคดี วัฒนธรรมและมนุษยชาติ วิทยานิพนธ์นี้แบ่งเป็น 3 บท บทแรกกล่าวถึงประวัติการลี้ภัยของนักประพันธ์ผู้ลี้ภัยการเมือง ปัญหาความยากลำบากในการดำรงชีวิตผู้ลี้ภัย รวมทั้งจุดมุ่งหมายของเขาเหล่านั้นในการเขียนวรรณคดีผู้ลี้ภัย บทที่สองกล่าวถึงชีวิตและงานในระยะลี้ภัยของโทมาสและไฮนริค มันน์ และบทที่สาม เป็นบทสรุป