วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับตัวของลูกคนโต คนกลาง และคนเล็ก ว่าแตกต่างหรือคล้ายคลึงกันเพียงใด โดยมีสมมุติฐานในการวิจัย คือ 1) น่าจะมีความแตกต่างระหว่างลูกคนโต, คนกลางและคนเล็กกับปัญหาการปรับตัว 2) ลูกคนกลางมีการปรับตัวได้ดีที่สุด กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ลูกคนโต 40 คน คนกลาง 40 คน และคนเล็ก 40 คน จากครอบครัวซึ่งมีจำนวนพี่น้อง 3 และ 5 คน และเป็นนักเรียนที่มีอายุระหว่าง 14-19 ปี จากโรงเรียน 6 แห่งในเขตกรุงเทพมหานคร เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามสถานภาพทางครอบครัวซึ่งครอบคลุมในด้านอายุ เพศ ลำดับการเกิด และจำนวนพี่น้อง แบบสอบถามนี้ใช้สำหรับคัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง แล้วจึงให้ทำแบบสำรวจเกี่ยวกับปัญหาของ มูนนี่ ซึ่งภาควิชาจิตวิทยาได้ดัดแปลงเป็นภาษาไทย และให้ครูประจำชั้นทำแบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการปรับตัวของกลุ่มตัวอย่าง ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวกับคะแนนปัญหามูนนี่ และหาค่าสหสัมพันธ์ ระหว่างคะแนนปัญหากับคะแนนความเห็นจากครู ผลการวิจัยพบว่า 1) ลูกตนโต คนกลาง และคนเล็ก มีปัญหาการปรับตัว ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกด้าน 2) คะแนนความเห็นจากครู มีความสัมพันธ์กับคะแนนปัญหาของนักเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05