วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528

ความมุ่งหมายในการศึกษางานวิจัยนี้ คือ เพื่อที่จะเปรียบเทียบสมรรถนะการทำงานระหว่างเครื่องกรองที่มีการวางตัวชั้นตัวกลางต่างกัน 2 ลักษณะ คือ การวางชั้นตัวกลางในลักษณะเต็มถัง และการวางชั้นตัวกลางแบบครึ่งถังลอย โดยทดลองกับน้ำเสียสังเคราะห์ที่มีความเข้มข้น ซีโอดีในช่วง 2,000-10,000 มก. /ล. ภายใต้ออร์แกนิคโหลดดิ้ง 3 ระดับ คือ 1,3 และ 5 กก.ซีโอดี/ม^3-วัน และกำหนดค่า HRT ประมาณ 48 ชม. จากงานวิจัยแสดงให้เห็นว่า เครื่องกรองที่มีชั้นตัวกลางครึ่งถังลอยมีความเป็นไปได้ในการที่จะนำมาใช้กำจัดน้ำเสียประเภทนี้ นอกจากนี้ยังพบว่าพฤติกรรมและสมรรถนะในการทำงานของเครื่องกรองที่มีชั้นตัวกลางครึ่งถังลอยเหนือกว่าเครื่องกรองที่มีชั้นตัวกลางเต็มถัง แต่อย่างไรก็ตามภายใต้การทำงานที่ระดับออร์แกนิคโหลดดิ้งไม่สูงนัก เช่น 1 กก. ซีโอดี/ม^3-วัน สมรรถนะในการทำงานของเครื่องกรองทั้งสองจะคล้ายคลึงกัน จากผลการทดลองพบว่า เครื่องกรองทั้งสองมีประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีในน้ำเสียสังเคราะห์ได้ 60-89% ที่ระดับออร์แกนิคโหลดดิ้ง 1-5 กก. ซีโอดี/ม^3-วัน ประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีสูงสุดจะเกิดที่ระดับออร์แกนิคโหลดดิ้ง 1 กก. ซีโอดี/ม^3-วัน ซึ่งจะผลิตก๊าซมีเทนได้ 0.33 ลิตร/กรัมซีโอดีที่ถูกกำจัด