วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2522

การวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยมีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาว่ามีผลร่วมกันระหว่างช่วงการเสนอสิ่งเร้าและช่วงจำหรือไม่ในการจำคำโยงคู่แบบต่อเนื่องเพื่อทดสอบทฤษฎีการเลือกรหัส ผู้รับการทดลองเป็นนิสิตปริญญาตรีคณะครุศาสตร์ ปีการศึกษา 2521 จำนวน 30 คน เป็นชาย 15 คน หญิง 15 คน รับสมัครเข้าร่วมรับการทดลองตามความสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ ชุดคำโยงคู่ซึ่งเป็นคำนามภาษาไทย 2 พยางค์ คู่กับตัวเลขอารบิค 2 หลัก จำนวน 56 คู่ที่แตกต่างกัน ประกอบด้วยคู่ที่ใช้ทดสอบ 32 คู่ คู่แทรก 24 คู่ ทำการทดลองกับผู้รับการทดลองทีละคน โดยฉายสไลด์รายการคำโยงคู่แบบต่อเนื่องจำนวน 120 คู่ ผู้รับการทดลองแต่ละคนจะต้องเรียนรายการคำโยงคู่คนละ 1 รายการที่ต่างกัน ในแต่ละรายการจะประกอบไปด้วยเงื่อนไขการทดลองทั้ง 16 เงื่อนไข ผู้วิจัยนำคะแนนของผู้รับการทดลองไปจัดกระทำดังต่อไปนี้ 1) หาค่าเฉลี่ยของคะแนนการจำ 2) วิเคราะห์ความแปรปรวนของคะแนนการจำ ผลการวิจัยปรากฏว่า 1. พบว่าไม่มีผลร่วมระหว่างช่วงการเสนอสิ่งเร้าและช่วงจำ 2. พบว่าความจำไม่ได้ดีที่สุดที่ช่วงการเสนอสิ่งเร้า เท่ากับช่วงจำ