วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาของครูพลานามัย เกี่ยวกับการใช้หลักสูตรหมวดวิชาพลานามัย ประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย ฉบับปีพุทธศักราช 2518 ของโรงเรียนรัฐบาล สังกัดกรมสามัญศึกษา ในเขตการศึกษา 5 โดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้นเองแล้วส่งไปยังครูพลานามัยที่สอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 30 คน เป็นชาย 24 คน เป็นหญิง 6 คน จากโรงเรียนในเขตการศึกษา 5 ทั้งหมด 16 โรงเรียน ซึ่งเป็นโรงเรียนชาย 2 โรงเรียน โรงเรียนหญิง 3 โรงเรียน และโรงเรียนสหศึกษา 11 โรงเรียน ได้รับแบบสอบถามคืนมาทั้งหมด แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์เป็นค่าร้อยละของแต่ละปัญหาและนำเสนอในรูปตาราง ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนส่วนใหญ่ยังมีครูพลานามัยไม่เพียงพอ ขาดตำรา คู่มือหลักสูตร ประมวลการสอน อุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกในการเรียนการสอนวิชาพลานามัย จุดประสงค์ของหลักสูตรมีความเหมาะสมดีแล้ว ครูส่วนมากไม่มีปัญหาในการสอนสุขศึกษา แต่มีปัญหามากในการเรียนการสอนวิชาพลศึกษา เนื่องจากวิชาบังคับไม่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมของท้องถิ่น สภาพของนักเรียน และอุปกรณ์ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกในการเรียนการสอนไม่เพียงพอ ครูใหญ่ อาจารย์ใหญ่ให้ความสนับสนุนและเข้าใจบทบาทของวิชาพลานามัยเป็นอย่างดี ส่วนพลศึกษานิเทศก์นั้น ส่วนมากไม่ได้ไปนิเทศและไม่ค่อยได้ให้ความช่วยเหลือในการแก้ปัญหาของครูในการใช้หลักสูตรและการเรียนการสอน ครูพลานามัยส่วนมากใช้เกณฑ์การให้คะแนนในด้านต่างๆตามที่กรมพลศึกษาแนะนำ แต่การให้ระดับคะแนน (grade) นั้นพิจารณาจากคะแนนที่แปลงเป็นคะแนนมาตรฐานที (T-Score) แล้วมาเป็นเกณฑ์ในการให้ระดับคะแนน