วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ทำการหาประสิทธิภาพในการลดพลังงานคลื่นของเขื่อนสลายพลังงานคลื่นด้วยแบบจำลองทางกายภาพโดยย่อส่วนจากของจริงในอัตราส่วน 5:1 และกำหนดค่าตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการลดพลังงานของเขื่อนจำนวน 7 ตัวแปร คือ ความสูงคลื่น คาบคลื่น ความลึกน้ำ ระยะห่างระหว่างแถว ระยะห่างระหว่างเสาสามเหลี่ยม ทิศทางของคลื่นที่เข้าสู่แนวเขื่อน และมุมของเสาที่ทำกับแนวเขื่อน แต่ละตัวแปรใช้ค่าทดสอบ 3 ระดับคือต่ำ กลาง สูง ทดสอบเขื่อน 4 แบบ คือ แบบ 1 , 2 , 3 และ 4 แถวตามลำดับ ทำการทดสอบตัวแปรเดี่ยวทุกกรณี และตัวแปรคู่โดยเลือกมาจากตัวแปรเดี่ยวที่ลดพลังงานคลื่นได้สูงสุด จากนั้นใช้หลักการทางสถิติวิเคราะห์รูปแบบการจัดวางตัวของเขื่อน จำนวนแถว และค่าตัวแปรที่ลดพลังงานคลื่นได้มากที่สุดซึ่งหมายถึงประสิทธิภาพของเขื่อนสูงสุด ผลการทดสอบประสิทธิภาพของเขื่อนด้วยตัวแปรเดี่ยวและตัวแปรคู่พบว่าเขื่อนมีประสิทธิภาพการลดพลังงานคลื่นเพิ่มขึ้นเมื่อความสูงคลื่น และจำนวนแถวเพิ่มขึ้นขณะที่ค่าคาบคลื่นและระยะห่างระหว่างเสาเข็มมีค่าลดลง โดยกรณีตัวแปรคู่ที่ลดพลังงานคลื่นได้สูงสุดคือ เขื่อนแบบ 3 แถว ค่าคาบคลื่นสั้นที่สุดและมุมระหว่างมุมยอดของเสาเข็มกับแนวของแถวแคบที่สุดโดยมีเปอร์เซนต์การลดพลังงานคลื่นสูงสุด 53.34 เปอร์เซนต์ และกรณีตัวแปรเดี่ยวที่ลดพลังงานคลื่นได้สูงสุดคือ เขื่อนแบบ 3 แถว ค่าคาบคลื่นสั้นที่สุดโดยมีเปอร์เซนต์การลดพลังงานคลื่นสูงสุด 40.51 เปอร์เซนต์ ผลการเปรียบเทียบต้นทุนกับประสิทธิภาพของเขื่อนพบว่าโครงสร้างที่มีประสิทธิภาพและประหยัดงบประมาณการก่อสร้างมากที่สุดเป็นกรณีของชนิดเขื่อนแบบ 3 แถว และระยะห่างระหว่างเสาเข็ม 1.5 เมตร