วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งเน้นศึกษาถึงขบวนการปรับนโยบายต่างประเทศไทยต่อสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงปี 1969-1973 ซึ่งอยู่ในช่วงการบริหารประเทศของรัฐบาล จอมพลถนอม กิตติขจร (1964-1973) ทั้งนี้จะเน้นศึกษาปัจจัยที่เป็นสาเหตุผลักดันให้นำไทยทำการปรับนโยบาย โดยจะใช้ทฤษฎีความเกี่ยวพัน (Linkage Theory) เป็นกรอบในการวิเคราะห์ ผลการวิจัยปรากฏว่า การที่สหรัฐอเมริกาประกาศลัทธินิกสัน เมื่อปี 1969 พร้อมกับแสดงเจตนารมณ์ที่จะลดบทบาทของตนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และการปรับความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐฯ กับสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1972 เป็นปัจจัยภายนอกที่เป็นตัวกระตุ้นในกระบวนการปรับนโยบายต่างประเทศไทยต่อสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงดังกล่าว โดยพบว่า ผู้นำฝ่ายพลเรือนโดยเฉพาะ มีความเคลื่อนไหวในความพยายามที่จะปรับความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่ผู้นำฝ่ายทหาร ซึ่งมีอำนาจชี้ขาดในขณะนั้น ยังคงมีความหวาดระแวงในสาธารณรัฐประชาชนจีน และต้องการดำเนินนโยบาย “รอดูไปก่อน” กับประเทศดังกล่าว ฉะนั้น การปรับนโยบายต่างประเทศไทยต่อสาธารณรัฐประชาชนจีน จึงมีขึ้นในขอบเขตที่จำกัด โดยมี ปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันทางด้านกีฬา การค้า และด้านวัฒนธรรมอื่นๆ เท่านั้น และความสัมพันธ์ทางด้านการเมือง ยังคงไม่ได้รับการพัฒนาแต่อย่างใด