วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

จุดประสงค์: เพื่อวิเคราะห์ภาวะการกดทับและการกระจายของความเค้น บริเวณเบ้าสะโพกเทียมขณะทำท่านั่งยองและท่านั่งขัดสมาธิ ของผู้ป่วยที่ผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ รูปแบบ: งานวิจัยเชิงบรรยายทางห้องปฏิบัติการ ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา: การกดทับกันระหว่างคอสะโพกและเบ้าสะโพกเทียม ทำให้อายุการใช้งานของข้อสะโพกเทียมสั้นลง สาเหตุการกดทับเกิดจากหลายปัจจัย พฤติกรรมการนั่งยองและ นั่งขัดสมาธิเป็นลักษณะเฉพาะของชาวเอเชีย รวมถึงชาวไทยด้วย ซึ่งการนั่งในลักษณะนี้อาจ ส่งผลให้เกิดการกดทับและเกิดความเค้นที่มากพอที่จะทำให้เกิดความเสียหายต่อเบ้าสะโพกเทียมได้ วิธีดำเนินการวิจัย: แบบจำลองสามมิติจะถูกสร้างขึ้นโดยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เพื่อนำไปวิเคราะห์ใน Finite element analysis โดยการตั้งมุมของการงอสะโพกท่านั่งยองและท่านั่งขัดสมาธิ แบ่งเป็นสองกลุ่มคือมุมที่ค่าเฉลี่ยและมุมที่มากขึ้นตามค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ที่หนึ่ง ศึกษาตำแหน่งที่เกิดการกดทับและการกระจายความเค้นที่ตำแหน่งต่างๆบนเบ้าสะโพกเทียม ผลการวิจัย: การนั่งท่ายองและท่าขัดสมาธิที่มีมุมสะโพกที่ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานที่หนึ่ง ทำให้เกิดการกดทับระหว่างคอสะโพกเทียมกับเบ้าสะโพกเทียมบริเวณขอบบนของเบ้า ทำให้เกิด Maximum principal stress เท่ากับ 103 MPa และ 24.5 MPa ในท่ายองและท่าขัดสมาธิตามลำดับ การนั่งท่ายองและขัดสมาธิที่มีมุมสะโพกที่ค่าเฉลี่ย ไม่เกิดการกดทับ โดยมีระยะห่างระหว่างเบ้าและคอสะโพกเทียมเท่ากับ 4.05 และ 4.15 ตามลำดับ สรุป: การนั่งท่ายองและขัดสมาธิ ทำให้เกิดการกดทับและก่อให้เกิดความเสียหายกับเบ้าสะโพกเทียมที่มีขนาดหัว สะโพก 28 มิลลิเมตรและค่า offset 34 มิลลิเมตร จึงควรให้ผู้ป่วยหลีกเลี่ยงการนั่งท่ายองและท่าขัดสมาธิ