วิทยานิพนพ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของ พยาบาลประจำการ และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรร ได้แก่ ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริมกับ พฤติกรรมส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของพยาบาลประจำการ กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลประจำการ ที่ ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยสูติกรรมหลังคลอด และหอผู้ป่วยทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลระดับตติยภูมิในเขต กรุงเทพมหานคร มีประสบการณ์การทำงานตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป จำนวน 220 คน คัดเลือกโดยวิธีการสุ่มแบบหลาย ขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถามทัศนคติต่อการปฏิบัติงานส่งเสริมการเลี้ยง ลูกด้วยนมแม่ การรับรู้ความสามารถในการส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ สภาพแวดล้อมทางกายภาพที่เอื้อต่อ การส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ การได้รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ การได้รับ การสนับสนุนนโยบายของโรงพยาบาลในการส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ การได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้า หอผู้ป่วย และแบบสอบถามพฤติกรรมส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของพยาบาลประจำการ ผ่านการ ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.822, 0.937, 0.877, 0.941,0.920, 0.961 และ 0.966 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ค่าสัมประสิทธิสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. พฤติกรรมส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของพยาบาลประจำการ อยู่ในระดับปานกลาง ( [ค่าเฉลี่ย] = 3.26, SD = 0.58) 2. ปัจจัยนำ ได้แก่ ทัศนคติต่อการปฏิบัติงานส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และการรับรู้ความ สามารถในการส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ การได้รับการฝึกอบรม สภาพแวดล้อมทาง กายภาพที่เอื้อต่อการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และการได้รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วย นมแม่ ปัจจัยเสริม ได้แก่ นโยบายของโรงพยาบาล และการได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้าหอผู้ป่วยมีความ สัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของพยาบาลประจำการ อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 (r=.365,.592, .256, .513, .280 , .272 และ.518 ตามลำดับ ) ส่วนตัวแปร ปัจจัยนำ คือ ประสบการณ์ในการทำงาน ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของ พยาบาลประจำการที่ระดับ .05 (r=.063)