วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2525

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบสมรรถภาพทางกายของชายไทยที่มีอายุต่างกัน ระหว่างกลุ่มอายุ 11-13 ปี 25-30 ปี และ 40-45 ปี กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นนิสิต นักศึกษาวิทยาลัยครูเทพสตรี วิทยาลัยครูเพชรบุรีพิทยาลงกรณ์ และนักเรียนโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่มีความสมบูรณ์ทางกายดี แบ่งออกตามกลุ่มอายุเป็น 3 กลุ่ม ๆ ละ 30 คน ทำการทดสอบสมรรถภาพทางกาย โดยใช้แบบทดสอบสมรรถภาพทากงาย 8 รายการ คือ ยืนกระโดดไกล ดึงข้อ ห้อยตัวแขนตึง ไนน์สแคร์วเทสต์ ก้าวขึ้นลงจากม้าแบบฮาร์วาร์ด วิ่งเร็ว 50 เมตร งอตัวไปข้างหน้า และแรงบีบมือ แต่ละรายการทำการทดสอบซ้ำคนละ 3 ครั้ง และหาค่าเฉลี่ย นำข้อมูลที่ได้มาหาค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way Analysis of Variance) ผลการวิจัยปรากฏว่า 1. สมรรถภาพทางกายโดยทั่วไปของชายไทยที่มีอายุ 25-30 ปี ดีที่สุด 2. สมรรถภาพทางกายโดยทั่วไปของชายไทยที่มีอายุ 11-13 ปี และ 40-45 ปี ไม่มีความแตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 3. ความแรง (Strength) ทั้งกลุ่มอายุ 11-13 ปี 25-30 ปี และ 40-45 ปี ไม่มีความแตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 4. ความอดทน (Endurance) กลุ่มอายุ 11-13 ปี ดีกว่า กลุ่มอายุ 40-45 ปี ที่ระดับความมีนัยสำคัญ .01 5. พลัง (Power) ของกลุ่มอายุ 40-45 ปี สูงกว่ากลุ่มอายุ 11-13 ปี ที่ระดับความมีนัยสำคัญ .01 6. ความว่องไว (Agility) ของกลุ่มอายุ 11-13 ปี ดีกว่ากลุ่มอายุ 40-45 ปี ที่ระดับความมีนัยสำคัญ .01 7. ความว่องไว (Agility) ของกลุ่มอายุ 11-13 ปี และ 25-30 ปี ไม่มีความแตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05