วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของครูภาษาอังกฤษระดับมัธยมศึกษาและประถมศึกษา เกี่ยวกับความสำคัญของวิชาภาษาอังกฤษโดยทั่วไป สภาพการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในปัจจุบัน และศึกษาเปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษของครูภาษาอังกฤษ ระดับมัธยมศึกษาและประถมศึกษา ตลอดจนหาข้อเสนอแนะในการปรับปรุงการเรียนการสอนภาษาอังกฤษให้เหมาะสมยิ่งขึ้น ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยนี้ ประกอบด้วยครูภาษาอังกฤษโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนราษฎร์ ระดับมัธยมศึกษา ครูภาษาอังกฤษโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนราษฎร์ ระดับประถมศึกษา ในกรุงเทพมหานคร รวมทั้งสิ้น 367 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ ที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้นในรูปของแบบเลือกตอบ และแบบมาตราส่วนประเมินค่า ตลอดจนแบบปลายเปิด แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยคำนวณหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างระหว่างความคิดเห็นของครูภาษาอังกฤษ ระดับมัธยมศึกษาและประถมศึกษา โดยใช้ค่าที (t-test) และนำเสนอข้อมูลในรูปตารางและความเรียง จากการศึกษาความคิดเห็นของครูภาษาอังกฤษทั้งสองระดับ ปรากฏผลดังนี้คือ 1.เกี่ยวกับสภาพการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ โรงเรียนรัฐบาลเริ่มสอนภาษาอังกฤษตั้งแต่ระดับชั้นประถมปลาย ในขณะที่โรงเรียนราษฎร์เริ่มสอนระดับชั้นประถมต้น ครูภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ มีปัญหาเกี่ยวกับหลักสูตร แต่มีการประชุมกันภายในหมวดวิชาเป็นครั้งคราวเท่านั้น ครูโรงเรียนรัฐบาลระดับมัธยมศึกษาเตรียมการสอนเป็นบทเรียน เวลาสอนพูดภาษาไทยมากกว่าภาษาอังกฤษ และใช้วิธีสอนแบบให้กฎเกณฑ์หลังจากที่นักเรียนเข้าใจแล้ว ครูโรงเรียนราษฎร์ระดับมัธยมศึกษา และประถมศึกษาเตรียมการสอนเป็นรายสัปดาห์และใช้วิธีสอนแบบให้กฎเกณฑ์ทีหลังเช่นกัน แต่ใช้ภาษาอังกฤษเท่า ๆ กับภาษาไทยในขณะที่สอน สำหรับครูโรงเรียนรัฐบาลระดับประถมศึกษาเตรียมบทเรียนเป็นรายสัปดาห์ ใช้วิธีสอนแบบให้นักเรียนได้ฝึกปากเปล่า โดยใช้ภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาไทยในขณะที่สอน ส่วนการฝึกครูภาษาอังกฤษทั้งหมดใช้วิธีฝึกหลาย ๆ แบบ โดยคละเด็กทุกระดับความสามารถไว้ด้วยกัน และเน้นสอนทักษะ ฟัง พูด อ่าน เขียน ตามลำดับ ครูใช้อุปกรณ์การเรียนการสอนน้อยครั้ง ถ้าใช้อุปกรณ์ครูมักนิยมใช้บัตรคำ แผนภูมิ และรูปภาพ เนื่องจากขาดแคลนอุปกรณ์ หรือไม่มีเวลาเตรียมอุปกรณ์ การจัดกิจกรรมก็ทำเป็นครั้งคราวเท่านั้น ส่วนการวัดผล จะทำเมื่อจบแต่ละบทเรียน ในขณะสอน ครูพบว่านักเรียนสนใจเรียนและสนุกกับบทเรียนมาก แต่ก็ไม่ทุกครั้ง เนื่องจากจำนวนนักเรียนในชั้นหนึ่ง ๆ มีมากเกินไป อันเป็นสาเหตุหนึ่งของปัญหาของครู และปัญหาสำคัญอีกปัญหาหนึ่ง คือ ครูไม่มีเวลาพอที่จะจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรให้นักเรียนได้ วิธีแก้ปัญหาในการสอนที่ครูส่วนใหญ่ปฏิบัติมากที่สุด คือ ถามเพื่อนร่วมงาน แต่ครูโรงเรียนรัฐบาลระดับประถมศึกษา มักหาหนังสืออ่าน แก้ปัญหาเอง นอกจากนี้ ครูภาษาอังกฤษได้เพิ่มพูนประสิทธิภาพของตนเอง โดยการหาความรู้เพิ่มเติมจากหนังสือและแหล่งวิทยาการต่าง ๆ อีกด้วย 2. จากการเปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษของครูภาษาอังกฤษ ระดับมัธยมศึกษาและประถมศึกษา พบว่า ส่วนใหญ่มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. ครูภาษาอังกฤษทั้งระดับมัธยมศึกษาและประถมศึกษา ได้เสนอแนะว่า เพื่อให้การเรียนการสอนบรรลุผลอย่างมีประสิทธิภาพ จำนวนคาบที่สอนของครูและจำนวนนักเรียนในชั้นเรียนต้องไม่มากเกินไป นอกจากนี้ ยังเห็นว่าเด็กควรเริ่มเรียนภาษาอังกฤษในระดับประถมศึกษา และควรจะต้องใช้ครูที่มีความรู้ความสามารถทั้งทางด้านวิชาการ วิชาครู ตลอดจนจิตวิทยา เป็นผู้วางพื้นฐานให้แก่เด็ก ครูต้องปลูกฝังทัศนคติที่ดีต่อการเรียนภาษาให้แก่เด็กก่อน เพื่อให้เด็กเกิดแรงจูงใจพร้อมที่จะเรียน ทั้งนี้หลักสูตรต้องเหมาะสม โดยครูต้องศึกษาหลักสูตรและความมุ่งหมายของหลักสูตร และจัดการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับหลักสูตร ควรสอนเน้นทักษะ ฟัง-พูด ให้มากขึ้น เพื่อให้เด็กนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง ๆ และที่สำคัญที่สุด คือ ควรมีศูนย์อุปกรณ์ให้ครูได้ใช้บริการได้โดยสะดวก