นิวโรเปปไทด์วายพบในระบบประสาทส่วนกลางโดยเฉพาะสมองส่วนไฮโพทาลามัสซึ่งมีบทบาทสาคัญในการควบคุมความอยากอาหาร การศึกษาก่อนหน้านี้พบว่ามีการแสดงออกของจีนตัวรับของนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 1, 2, และ 5 ในเนื้อเยื่อไขมัน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการแสดงออกของจีนตัวรับของนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 1, 2, และ 5 ในเนื้อเยื่อไขมันหน้าท้องและเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้องระหว่างคนน้าหนักปกติและคนอ้วน นอกจากนี้ยังศึกษาหาความสัมพันธ์ของการแสดงออกของจีนต่างๆ กับระดับสารแมแทบอลิกในเลือดและข้อมูลทางคลินิก การศึกษานี้พบว่าตัวรับของนิวโรเปปไทด์ชนิดที่ 1 และชนิดที่ 5 สูงในคนอ้วนเทียบกับคนน้าหนักปกติในเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้อง (ค่านัยสาคัญทางสถิติ < 0.05) และตัวรับของนิวโรเปปไทด์ชนิดที่ 5 สูงในคนอ้วนเทียบกับคนน้าหนักปกติในเนื้อเยื่อไขมันหน้าท้อง (ค่านัยสาคัญทางสถิติ < 0.05) ในทางตรงกันข้ามการแสดงออกของจีนตัวรับของนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 2 ในเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้องสูงในคนน้าหนักปกติเทียบกับคนอ้วน (ค่านัยสาคัญทางสถิติ<0.05) เมื่อเปรียบเทียบระหว่างเนื้อเยื่อไขมันหน้าท้องและเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้องพบว่า การแสดงออกของจีนตัวรับนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 1 สูงในเนื้อเยื่อไขมันหน้าท้องในคนอ้วนและอาสาสมัครทั้งหมด (ค่านัยสาคัญทาง 2 สถิติ < 0.05) แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติในคนน้าหนักปกติ การแสดงออกของจีนตัวรับนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 2 สูงในเนื้อเยื่อไขมันหน้าท้องในคนอ้วน (ค่านัยสาคัญทางสถิติ < 0.05) แต่ไม่แตกต่างกันในคนน้าหนักปกติและอาสาสมัครทั้งหมด ตัวรับนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 5 ไม่มีความแตกต่างระหว่างเนื้อเยื่อไขมันหน้าท้องและเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้อง ในคนอ้วน คนน้าหนักปกติและอาสาสมัครทั้งหมด ในคนอ้วนพบการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสาคัญของความดันเลือดขณะหัวใจบีบตัว (ค่านัยสาคัญทางสถิติ < 0.01) ระดับความดันเลือดขณะหัวใจคลายตัว (ค่านัยสาคัญทางสถิติ < 0.05) ระดับสารอินซูลินในเลือด (ค่านัยสาคัญทางสถิติ < 0.05) ดัชนีชี้วัดภาวะดื้อต่ออินซูลิน (ค่านัยสาคัญทางสถิติ < 0.05) นอกจากนี้การแสดงออกของจีนตัวรับของนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 1 และ 5 ในเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้องมีความสัมพันธ์เชิงบวกกันอย่างสูง (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.773) การแสดงออกของจีนตัวรับของนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 1 ในเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้องมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับน้าหนักตัว (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.586) ดัชนีมวลกาย (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.611) รอบเอว (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.474) รอบสะโพก (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.483) ระดับสารอินซูลินในเลือด (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.539) และดัชนีชี้วัดภาวะดื้อต่ออินซูลิน (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.480) การแสดงออกของตัวรับนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 5 ในเนื้อเยื่อไขมันของอวัยวะในช่องท้องมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับน้าหนักตัว (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์=0.415) ดัชนีมวลกาย (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.453) รอบสะโพก (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.418) และระดับสารเลปตินในเลือด (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.435) โดยสรุปแล้วการแสดงออกของจีนตัวรับนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 1 และ 5 มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความอ้วนและปัจจัยเสี่ยงของโรคแมแทบอลิก การศึกษาในอนาคตเกี่ยวกับการยับยั้งหรือกระตุ้นการออกฤทธิ์ของตัวรับนิวโรเปปไทด์วายชนิดที่ 1, 2, และ 5 ในเนื้อเยื่อไขมัน อาจจะนามาใช้เป็นกลยุทธ์ใหม่สาหรับการป้องกันหรือการรักษาความอ้วน Neuropeptide Y (NPY) is expressed in the brain, especially in the hypothalamus, and plays a central role in appetite regulation. Recently, Y1 receptor (Y1R), Y2 receptor (Y2R), and Y5 receptor (Y5R) were found to be expressed in adipose tissue. This study aimed to compare Y1R, Y2R, and Y5R mRNA in subcutaneous and visceral fat tissues between normal weight and obese humans. Correlations between gene expressions, clinical parameters, and peripheral metabolic factors were also determined. We demonstrated that Y5R mRNA expressions were higher (p<0.05) in obese than in normal weight humans in both subcutaneous and visceral fat and Y1R in visceral fat was greater (p<0.01) in the obese group. On the contrary, Y2R mRNA in visceral fat was higher (p<0.05) in normal weight subjects than in obese subjects. Y1R mRNA was lower (p<0.05) in visceral fat when compared to subcutaneous fat in obese, normal weight, and overall subjects without significant difference for Y1R in normal weight subjects. Y2R mRNA was also more highly (p<0.05) expressed in subcutaneous than visceral fat tissue in obese subjects. There was similar expression between subcutaneous and visceral fat for Y2R mRNA in normal weight and overall subjects as 4 well as for Y5R mRNA in obese, normal weight, and overall subjects. Obese subjects showed significantly greater systolic blood pressure (SBP) (p<0.01), diastolic blood pressure (DBP) (p<0.05), plasma insulin (p<0.05), HOMA-IR (p<0.05), as well as serum NPY levels (p<0.05) than normal weight subjects. Additionally, there was a strong positive correlation between Y1R and Y5R mRNA (R=0.773) in visceral fat. Y1R mRNA in visceral adipose tissue was positively correlated with body weight (R=0.586), BMI (R=0.611), waist (R=0.474) and hip (R=0.483) circumferences, insulin levels (R=0.539), and HOMA-IR (0.480). The Y5R gene in visceral adipose tissue had positive correlations with body weight (R=0.415), BMI (R=0.453), hip circumference (R=0.418), and serum leptin (R=0.435). As a result, Y1R and Y5R expressions in visceral adipose tissue were positively associated with obesity and risks of metabolic syndrome. Further studies regarding blocking or activating specific receptors which are Y1R, Y2R, and Y5R in adipose tissue may propose new strategies for prevention or treatment of adiposity.