วรรณกรรมเกี่ยวกับผลประกอบการส่งออกยังคงเต็มไปด้วยผลการศึกษาที่มีความขัดแย้ง กันซึ่งยังหาข้อสรุปไม่ได้ ปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งคือการเลือกกรอบเวลาที่เหมาะสมในการศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างผลประกอบการส่งออกและปัจจัยตั้งต้น โดยยังไม่เคยปรากฏความพยายาม ที่จะศึกษาความสัมพันธ์ดังกล่าวในระยะยาวในระดับธุรกิจเลย การศึกษาครั้งนี้ตระหนักถึง ข้อจำกัดนี้ในองค์ความรู้จึงได้พัฒนาตัวแบบผลประกอบการส่งออกระยะยาวที่ศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างผลประกอบการระยะยาว 5 ปีของปี พ.ศ. 2550 ซึ่งเก็บข้อมูลในปี พ.ศ. 2553 กับปัจจัยตั้ง ต้นของผลประอบการดังกล่าวที่บันทึกไว้ในอดีตเมื่อปี พ.ศ. 2545 การศึกษานี้ใช้ตัวแบบสมการ โครงสร้าง (Structural equation modeling) ในการวิเคราะห์ข้อมูล โดยเลือกอุตสาหกรรมที่ผลิต เพื่อส่งออกในประเทศกำลังพัฒนา คือประเทศไทยเป็นบริบทในการศึกษา และได้พบว่าในระยะ ยาวธุรกิจที่ผลิตเพื่อส่งออกในประเทศไทยจะต้องบรรลุผลตามเป้าหมายที่ไม่เกี่ยวกับตัวเงินก่อน จึงจะสามารถประสบความสำเร็จในรูปของตัวเงินได้ ทั้งนี้ธุรกิจเหล่านี้จะต้องสามารถฟันฝ่า อุปสรรคทั้งภายในและภายนอกองค์กร อย่างไรก็ตามกลยุทธ์การปรับส่วนผสมทางการตลาดไม่ เกี่ยวข้องกับผลประกอบการส่งออกระยะยาวและไม่ถูกกระทบโดยปัจจัยสภาพแวดล้อมอีกด้วย Export performance literature still prevails with contradictory and inconclusive results. One serious shortcoming that might well be the cause of limitation in the literature is ignorance of choosing the appropriate time horizon in modeling of performance determinants relationship. There has been no effort to specify chronological relationship between long-term export performance and its determinants in the firm-level. Realizing this gap, this study develops long-term export performance model wherein the longitudinal long term 5-year performance data of 2007 collected in 2010 is related to the historical performance determinants data collected in 2002. Structural equation modeling was applied to analyze the modeled relationship; while export manufacturing industries in developing economy of Thailand was chosen as a context of study. This study finds that in the long run export manufacturing firms in Thailand must achieve their non-economic export performance goals prior to getting reward by excellent economic export performance outcome. In so doing, these firms will have to overcome export barriers internal to them which are influenced by hostile domestic environment. However, adaptation of export marketing mix strategies have no role in determining how firms will attain their long term non-economic goals and neither are these strategic factors influenced by the barrier components.