วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดสองครั้ง โดยมีการสุ่มตัวอย่างเข้ากลุ่มมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าและการทำหน้าที่ทางสังคมของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในชุมชนก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มบำบัดทางจิตสังคมแบบบูรณาการ 2) เปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าและการทำหน้าที่ทางสังคมของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในชุมชนที่เข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มบำบัดทางจิตสังคมแบบบูรณาการกับผู้ป่วยที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ที่เข้ารับการรักษาในกลุ่มงานจิตเวช แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลทั่วไป จำนวน 40 คน ได้รับการจับคู่และสุ่มเข้าสู่กลุ่มทดลองจำนวน 20 ราย และกลุ่มควบคุมจำนวน 20 ราย กลุ่มทดลองได้รับการทำกลุ่มบำบัดทางจิตสังคมแบบบูรณาการที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) โปรแกรมกลุ่มบำบัดทางจิตสังคมแบบบูรณาการ 2) แบบวัดความรู้ในการจัดการกับภาวะซึมเศร้า 3) แบบวัดความสามารถในการเผชิญปัญหาของ Jalowice 4) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 5) แบบประเมินภาวะซึมเศร้าของ Beck และ 6) แบบประเมินการทำหน้าที่ทางสังคม (SF-36) เครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน เครื่องมือชุดที่ 2 มีค่าความเที่ยงคูเดอร์ริชาร์ดสัน (KR-20) เท่ากับ .89 และเครื่องมือชุดที่ 3, 5 และ 6 มีค่าความเที่ยงอัลฟาของครอนบาค เท่ากับ .89, .86 และ .86 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ภาวะซึมเศร้างของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในชุมชนหลังได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดทางจิตสังคมแบบบูรณาการต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (t = 11.42) ในขณะที่ความสามารถในการทำหน้าที่ทางสังคมของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในชุมชนหลังได้รับโปรแกรมฯ ดีกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (t = -37.15) 2. ภาวะซึมเศร้าจของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในชุมชนกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดทางจิตสังคมแบบบูรณาการต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (t = -6.94) ในขณะที่ความสามารถในการทำหน้าที่ทางสังคมของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในชุมชนที่ได้รับโปรแกรมฯ ดีกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (t = 15.88)