วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับยาเสพติด ในการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดยาเสพติดรายสำคัญที่มีลักษณะเป็นองค์กร ข่ายงานยาเสพติด หรือมีอิทธิพล โดยเน้นที่ตัวนายทุนหรือผู้บงการ ที่ก่อปัญหาในการแพร่ระบาดของยาเสพติด แม้ว่าจะมีการเพิ่มมาตรการการทางกฎหมาย เพื่อเสริมประสิทธิภาพสำหรับการควบคุมอาชญากรรมยาเสพติด ก็ยังไม่เกิดผลในการแก้ไขปัญหาอาชญากรรมยาเสพติด ผลจากการศึกษาพบว่าผู้กระทำความผิดยาเสพติดรายสำคัญ มักจะปกปิดพฤติการณ์ ไม่แสดงความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับการกระทำความผิดยาเสพติด ทำให้ยากต่อการรวบรวมพยานหลักฐาน การใช้โดยวิธีการทั่วไปในการสืบสวนสอบสวน จึงไม่อาจนำมาซึ่งพยานหลักฐาน ที่มีประสิทธิภาพได้ จำเป็นต้องมีการปรับปรุงวิธีการควบคุมการดำเนินคดี และการกำกับตรวจสอบ การสนับสนุนช่วยเหลือ ในการนำมาตรการสืบสวนสอบสวนโดยวิธีพิเศษมาใช้บังคับให้เกิดประสิทธิภาพ ดังนั้น จึงควรให้แก้ไขกฎหมายให้มีคณะกรรมการคดียาเสพติดรายสำคัญ เป็นผู้กำกับดูแล ตรวจสอบ พัฒนาการประสานงานกระบวนการยุติธรรมคดียาเสพติด และให้มีคณะทำงานยาเสพติดรายสำคัญร่วม โดยมีหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย ต่างๆ เข้าร่วมเป็นคณะทำงานเพื่อนำมาตรการทางกฎหมายของรัฐในทุกด้าน มาใช้บังคับกับผู้กระทำความผิดยาเสพติดรายสำคัญ เช่น การตรวจสอบทางภาษี การตรวจสอบการเงิน การตรวจสอบการประกอบธุรกิจ และการตรวจสอบความผิดทางด้านอื่นๆ โดยให้เจ้าพนักงาน ป.ป.ส.ในสังกัดสำนักงาน ป.ป.ส.เป็นพนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา โดยมีพนักงานอัยการเป็นผู้ให้คำปรึกษา แนะนำ เฉพาะกรณีความผิดยาเสพติดรายสำคัญ ทั้งนี้เพื่อเสริมประสิทธิภาพในกระบวนการบริหารจัดการคดี และเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้มาตรการสืบสวน สอบสวนโดยวิธีพิเศษในการรวบรวมพยานหลักฐาน