ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การสร้างแบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การสร้างแบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง
นักวิจัย : ไพรินทร์ จำลองราษฎร์
คำค้น : สมรรถภาพทางกาย , ความดันเลือด , การวิ่ง
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : อนันต์ อัตชู , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
ปีพิมพ์ : 2523
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/17772
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายที่จะสร้างแบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง โดยใช้สูตร 2 สูตร ประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิต = ระยะทางวิ่ง (ม.) x น้ำหนักตัว (กก.) _________ เวลาที่ใช้วิ่ง (นาที) x ผลต่างอัตราชีพจรก่อนวิ่งและหลังวิ่ง หรือ ประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิต = ระยะทางวิ่ง (ม.)x น้ำหนักตัว (กก.) x ส.ป.ส. แรงเสียดทานฯ เวลาที่ใช้วิ่ง (นาที) x ผลต่างอัตราชีพจรก่อนวิ่งและหลังวิ่ง กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นนักศึกษาชายอาสาสมัคร ระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง ของวิทยาลัยครูอุตรดิตถ์ จำนวน 40 คน อายุเฉลี่ย 21.03 ปี น้ำหนักเฉลี่ย 55.13 กิโลกรัม และส่วนสูงเฉลี่ย 165.5 เซนติเมตร ทำการทดสอบเออร์โกเมตรีย์กลุ่มตัวอย่างตามวิธีของออสตรานด์ เพื่อหาค่าสมรรถภาพการจับอ๊อกซิเจนสูงสุดและใช้เป็นเกณฑ์มาตรฐานในการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตหลังจากนั้นทดสอบวิ่ง 800 เมตร 1,200 เมตร และ 1,600 เมตร หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างคะแนนการทดสอบเออร์โกเมตรีย์ กับคะแนนประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่งทั้ง 3 ระยะ เพื่อหาความแม่นตรงของข้อทดสอบ และทำการทดสอบวิ่งซ้ำทั้ง 3 ระยะ ภายหลังจากการพัก 1 สัปดาห์ เพื่อหาความเชื่อถือได้ของข้อทดสอบ ผลการวิจัยปรากฏว่า ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานระหว่างลู่วิ่งกับพื้นรองเท้ามีค่าเท่ากับ 0.51 มัชฌิมเลขคณิตของคะแนนการทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่งทั้ง 3 ระยะ แบบไม่คิดค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานระหว่างลู่วิ่งกับพื้นรองเท้ามีค่าเท่ากับ 156.04, 154.72 และ 151.08 กิโลกรัม-เมตร ต่อ นาที ต่อผลต่างอัตราชีพจรก่อนวิ่งและหลังวิ่ง ตามลำดับ และแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญที่ระดับ .01แบบคิดค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานระหว่างลู่วิ่งกับพื้นรองเท้า มัชฌิมเลขคณิตมีค่าเท่ากับ 78.19, 77.36, และ 75.54 กิโลกรัม-เมตร ต่อนาที ต่อผลต่างอัตราชีพจรก่อนวิ่งและหลังวิ่ง ตามลำดับ และแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญที่ระดับ .01สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างคะแนนทดสอบเออร์โกเมตรีย์ กับคะแนนการทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง มีค่าเท่ากับ 0.974, 0.976 และ 0.939 มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างคะแนนการทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง 800 เมตร, 1,200 เมตร และ 1,600 เมตร จากการทดสอบครั้งแรก และการทดสอบซ้ำในแต่ละระยะทาง มีค่าเท่ากับ 0.95, 0.96 และ 0.87 ตามลำดับ มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 แบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง 3 ระยะ มีความแม่นตรงและเชื่อถือได้ สามารถนำไปใช้ในการทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตได้จริงทั้ง 2 แบบ

บรรณานุกรม :
ไพรินทร์ จำลองราษฎร์ . (2523). การสร้างแบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพรินทร์ จำลองราษฎร์ . 2523. "การสร้างแบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพรินทร์ จำลองราษฎร์ . "การสร้างแบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523. Print.
ไพรินทร์ จำลองราษฎร์ . การสร้างแบบทดสอบประสิทธิภาพของระบบไหลเวียนโลหิตด้วยการวิ่ง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2523.