วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2518

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อวัดระยะเวลาตอบสนองของขาในการออกวิ่ง และเปรียบเทียบผลการวัดนั้นระหว่างกลุ่มตัวอย่าง 3 กลุ่ม คือ นักวิ่งเร็ว นักวิ่งทน และคนธรรมดา การดัดแปลงเครื่องจับเวลาอีเล็คโทรนิคโดยนำมาใช้ประกอบกับปืนปล่อยตัวและที่ยันเท้า เพื่อให้สามารถวัดระยะเวลาตั้งแต่ยิงปืนปล่อยตัวจนกระทั่งเท้าหลังของผู้รับการทดลองพ้นออกจากที่ยันเท้าได้อย่างแม่นตรง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักวิ่งเร็ว 10 คน นักวิ่งทน 10 คน และคนธรรมดา 10 คน แต่ละคนได้ทดลองฝึกซ้อมการออกวิ่งเพื่อให้เกิดความเคยชินต่อสัญญาณและวิธีการออกวิ่งก่อนที่จะทำการวัดระยะเวลาตอบสนองของขาในการออกวิ่งจริงคนละ 3 ครั้ง เพื่อบันทึกเป็นข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลได้คำนวณหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของความเชื่อถือได้ของเครื่องมือทดสอบ โดยใช้วิธีหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s Product Moment Correlation) และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มตัวอย่างทั้ง 3 กลุ่ม โดยวิธีการทดสอบค่าที (t-test) ผลปรากฏดังนี้ 1. ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของความเชื่อถือได้ของเครื่องมือวัดระยะเวลาตอบสนองของขาในการออกวิ่ง 0.84 2. นักวิ่งเร็วใช้ระยะเวลาตอบสนองของขาในการออกวิ่งน้อยกว่านักวิ่งทน (α=.01) 3.นักวิ่งเร็วใช้ระยะเวลาตอบสนองของขาในการออกวิ่งน้อยกว่าคนธรรมดา (α=.01) 4. นักวิ่งทนกับคนธรรมดาใช้ระยะเวลาตอบสนองของขาในการออกวิ่งไม่แตกต่างกัน