วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาการชดเชยความผิดเพี้ยนของสัญญาณอันเนื่องมาจากปัญหา ดิสเพอร์ชัน (Dispersion) และปรากฏการณ์เคอร์ (Kerr Effect) ด้วยวิธีสังยุคเฟสแสงโดยอาศัย เครื่องสังยุคเฟสแสง (Optical Phase Conjugator: OPC) แบบไม่เลื่อนความยาวคลื่น ที่มีโครงสร้าง แบบ Sagnac Interferometer สำหรับระบบสื่อสัญญาณผ่านเส้นใยแสงแบบ WDM จากนัน้ จะทำการ ออกแบบ OPC สำหรับนำมาใช้ในระบบสื่อสัญญาณแสงแบบ WDM ซึ่งจากคุณสมบัติของ OPC ชนิด ไม่เลื่อนความยาวคลื่นเมื่อใช้ในระบบสื่อสัญญาณเพียงสัญญาณเดียวจะเปลี่ยนเป็น OPC ชนิดไม่ เลื่อนแบนด์วิดท์เมื่อใช้ในระบบสื่อสัญญาณแสงแบบ WDM ทัง้ นีเ้มื่อนำ OPC ชนิดไม่เลื่อนแบนด์วิดท์ จำนวน 2 ตัวมาต่ออนุกรมกัน จะทำให้ความยาวคลื่นปลายทางของสัญญาณแสงก่อนเข้าภาครับ สัญญาณมีความยาวคลื่นเดียวกันกับสัญญาณแสงที่ออกจากภาคส่งสัญญาณแสงต้นทาง ซึ่งในขัน้ แรกจะเริ่มออกแบบ OPC ที่มีสมรรถนะดีที่สุดสำหรับระบบสื่อสัญญาณผ่านเส้นใยแสงเพียงสัญญาณ เดียว โดยจะต้องคำนวณหาค่าความยาวและชนิดของเส้นใยแสงที่นำมาใช้ทำ OPC ระยะห่างของ สัญญาณปั๊มกับสัญญาณแสง และค่ากำลังของสัญญาณทัง้ หมดในระบบ หลังจากนัน้ จะนำ OPC ที่ ออกแบบได้มาใช้กับระบบสื่อสัญญาณแสงแบบ WDM ทัง้ นีก้ ารนำ OPC ดังกล่าวมาใช้กับสัญญาณ แบบ WDM จะต้องทำการหาระยะห่างของสัญญาณปั๊มที่เหมาะสมกับจำนวนช่องสัญญาณใหม่อีกครั้ง ซึ่งในวิทยานิพนธ์ฉบับนีได้ทำการออกแบบ OPC สำหรับสัญญาณแบบ WDM จำนวน 4 8 10 และ 15 ช่องสัญญาณ เมื่อได้ระยะห่างของสัญญาณปั๊มที่เหมาะสมจึงจะทำการหาระบบสื่อสัญญาณ แสงแบบ WDM ที่มีจำนวนช่องสัญญาณมากที่สุดที่สามารถผ่านการทำ phase conjugation ได้ระยะ ทางไกลที่สุดต่อไป จากผลการศึกษาพบว่า OPC ที่ใช้ในระบบสื่อสัญญาณผ่านเส้นใยแสงที่มีเพียงสัญญาณแสง เดียว จะเลือกใช้เส้นใยแสงชนิด highly nonlinear photonic crystal fiber (HNL-PCF) ความยาว 120 m ในการทำให้เกิดปรากฎการณ์ FWM อีกทัง้ เมื่อนำ OPC มาใช้ในระบบสื่อสัญญาณผ่านเส้นใยแสง แบบ WDM แล้ว ระบบสื่อสัญญาณแสงแบบ WDM จำนวน 15 ช่องสัญญาณที่มีระยะทาง 900 km สามารถผ่าน OPC จำนวน 2 เครื่อง ได้สำเร็จ โดยอาศัยค่าชีวั้ด Q factor มากกว่า 7 หรือ ค่าอัตราบิต ผิดพลาดน้อยกว่า 10[subscript-12]