วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาเกี่ยวกับระดับของการปฏิบัติกิจกรรมในการจัดการความรู้ ระดับสถานะของการจัดการความรู้ และระดับของการได้รับประโยชน์จากการจัดการความรู้ในหน่วยงานก่อสร้างของโครงการก่อสร้างอาคาร รวมทั้งการพัฒนาแบบจำลองความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมในการจัดการความรู้ สถานะของการจัดการความรู้ และประโยชน์จากการจัดการความรู้ในหน่วยงานก่อสร้างของโครงการก่อสร้างอาคาร การวิจัยนี้เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์และแบบสอบถาม ซึ่งกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยคือ วิศวกรโยธาจำนวน 60 ตัวอย่างที่ปฏิบัติงานในหน่วยงานก่อสร้างของโครงการ ก่อสร้างอาคารสูงจำนวน 40 โครงการ โดยข้อมูลที่เก็บรวบรวมได้นั้นจะถูกนำมาวิเคราะห์โดยใช้การวิเคราะห์สถิติพรรณา และเทคนิควิธีการวิเคราะห์เส้นทางความสัมพันธ์ เพื่อให้ได้มาซึ่งผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย ผลการวิจัยพบว่า หน่วยงานก่อสร้างแต่ละแห่งนั้นมีระดับของการปฏิบัติกิจกรรมในการจัดการความรู้ ระดับสถานะของการจัดการความรู้ และระดับของการได้รับประโยชน์จากการจัดการความรู้ที่แตกต่างกันไป ซึ่งระดับของการปฏิบัติกิจกรรมโดยเฉลี่ยส่วนใหญ่อยู่ในระดับการทำให้เป็นมาตรฐาน ระดับสถานะโดยเฉลี่ยส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง และระดับของการได้รับประโยชน์โดยเฉลี่ยส่วนใหญ่อยู่ในระดับได้รับปานกลาง นอกจากนี้ผลการพัฒนาแบบจำลองความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรม สถานะ และประโยชน์ของการจัดการความรู้ในหน่วยงานก่อสร้างพบว่า อิทธิพลเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อสถานะของการจัดการความรู้ในทุกด้านนั้น มีลักษณะเป็นอิทธิพลทางตรงซึ่งได้รับมาจากกิจกรรมในการจัดการความรู้ ในขณะที่อิทธิพลเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประโยชน์จากการจัดการความรู้นั้น มีทั้งลักษณะที่เป็นอิทธิพล ทางตรงและอิทธิพลทางอ้อม ซึ่งได้รับมาจากกิจกรรมและสถานะของการจัดการความรู้ ซึ่งผลการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางที่เหมาะสม ในการส่งเสริมระดับสถานะของการจัดการความรู้ และระดับการได้รับประโยชน์ในแต่ละด้านให้ดียิ่งขึ้นได้