ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ : การวิเคราะห์โดยใช้โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ : การวิเคราะห์โดยใช้โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ
นักวิจัย : กันต์ฤทัย คลังพหล
คำค้น : การวิเคราะห์พหุระดับ , การบ้าน , สถิติธุรกิจ -- การศึกษาและการสอน (อุดมศึกษา) , ปริญญาดุษฎีบัณฑิต
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ดวงกมล ไตรวิจิตรคุณ , ศิริชัย กาญจนวาสี , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะครุศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2552
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/17085
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อพัฒนาและวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาc โดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะดังนี้ 1) เพื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสถิติธุรกิจ คุณภาพของการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ ความมีจิตสำนึก แรงจูงใจในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ และความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของนักศึกษาที่มี เพศ สถานภาพทางการศึกษา ชั้นปี และสาขาวิชาต่างกัน 2) เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความตรงของโมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ และ 3) เพื่อประมาณค่าขนาดอิทธิพลปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจในโมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ จำนวน 1,427 คน จาก 40 ห้องเรียน ได้มาจากการสุ่มหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการบ้านที่มีอิทธิพลต่อความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจและแบบสอบวิชาสถิติธุรกิจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for Windows, EVANA และ MPLUS version 5.21 ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสถิติธุรกิจของนักศึกษาและผลสัมฤทธิ์ระดับห้องเรียนอยู่ในระดับปานกลาง ทุกตัวแปรองค์ประกอบทั้งสองระดับมีคะแนนความคิดเห็นเกี่ยวกับพฤติกรรมการทำการบ้านอยู่ในระดับปานกลางทั้งหมด ยกเว้น องค์ประกอบความมีจิตสำนึกระดับนักศึกษา และองค์ประกอบการรับรู้คุณภาพของการบ้านวิชาสถิติธุรกิจทั้งระดับนักศึกษาและระดับห้องเรียนที่มีคะแนนความคิดเห็นเกี่ยวกับการรับรู้คุณภาพของการบ้านวิชาสถิติธุรกิจอยู่ในระดับมาก 2. โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (X² = 230.094, df = 88, X²/df = 2.61, RMSEA = 0.034, CFI = 0.981, TLI = 0.968, SRMR[subscript W] = 0.028, SRMR[subscript B] = 0.064) 3. ขนาดอิทธิพลของตัวแปรองค์ประกอบในระดับนักศึกษาที่มีขนาดอิทธิพลมากที่สุดคือ อิทธิพลของความมีจิตสำนึกของนักศึกษาที่มีต่อความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของนักศึกษา (0.667) รองลงมาคืออิทธิพลของคุณภาพการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของนักศึกษาที่มีต่อแรงจูงใจในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของนักศึกษา (0.620) และอิทธิพลของแรงจูงใจในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจที่มีต่อของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของนักศึกษา (0.219) ตามลำดับ ขนาดอิทธิพลของตัวแปรองค์ประกอบในระดับห้องเรียนที่มีขนาดอิทธิพลมากที่สุดคืออิทธิพลของคุณภาพการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของห้องเรียนที่มีต่อแรงจูงใจในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของห้องเรียน (0.954) รองลงมาคืออิทธิพลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจนักศึกษาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสถิติธุรกิจของห้องเรียน (0.925) และอิทธิพลของแรงจูงใจในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของห้องเรียนที่มีต่อความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจของห้องเรียน (0.833)

บรรณานุกรม :
กันต์ฤทัย คลังพหล . (2552). ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ : การวิเคราะห์โดยใช้โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กันต์ฤทัย คลังพหล . 2552. "ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ : การวิเคราะห์โดยใช้โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กันต์ฤทัย คลังพหล . "ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ : การวิเคราะห์โดยใช้โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552. Print.
กันต์ฤทัย คลังพหล . ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของความเพียรในการทำการบ้านวิชาสถิติธุรกิจ : การวิเคราะห์โดยใช้โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.