โครงการนี้ศึกษาการเพิ่มสัญญาณของระบบแอฟฟินิตีแบบไม่ติดฉลากที่วัดตามเวลาจริงโดยใช้ วัสดุนาโน และวัดสัญญาณของค่าความจุไฟฟ้าและอิมพีแดนซ์ในระบบโฟลว์อินเจกชันเพื่อให้สามารถ วิเคราะห์ได้อย่างต่อเนื่อง วัสดุนาโนบนผิวของตัวตรวจวัดช่วยเพิ่มพื้นที่สำหรับการตรึงวัสดุชีวภาพ ทำให้ปริมาณของวัสดุชีวภาพบนตัวตรวจวัดเพิ่มขึ้น สามารถจับกับสารที่ต้องการวิเคราะห์ได้มากขึ้น และได้สัญญาณเพิ่มขึ้น งานวิจัยนี้ศึกษาวิธีต่างๆ สี่วิธีในการจัดการให้วัสดุนาโนอยู่บนตัวตรวจวัด วิธี แรก ทำให้อนุภาคนาโนเงินเกาะติดบนผิวของอิเล็กโทรดทองผ่านชั้นเซลฟ์แอสเซิมเบิลโมโนเลเยอร์ของ สารกลุ่มไธออล หลังจากนั้นจึงตรึงแอนติบอดีบนอนุภาคนาโน ในวิธีที่สอง หลังจากตรึงอนุภาคนาโน เช่นเดียวกับวิธีแรก ก่อนที่จะตรึงแอนติบอดีจะเติมชั้นของสารกลุ่มไธออลที่มีหมู่ฟังก์ชันอิสระสองหมู่ที่ สามารถจับกับแอนติบอดีบนชั้นของอนุภาคนาโน ทำให้แอนติบอดีถูกตรึงได้มากขึ้น วิธีที่สาม เพิ่ม พื้นที่ผิวของตัวตรวจวัดโดยการตรึงอนุภาคนาโนแบบชั้นต่อชั้น และวิธีสุดท้าย เพิ่มพื้นที่โดยทำให้ผิว อิเล็กโทรดทองเกิดรูพรุน ในทุกวิธีได้ทดสอบระบบที่พัฒนาขึ้นโดยเปรียบเทียบสัญญาณระหว่างอิเล็ก โทรดที่มีและไม่มีวัสดุนาโน พบว่าระบบที่มีวัสดุนาโนให้สัญญาณที่มีความไววิเคราะห์สูงกว่ามากและ ให้ขีดจำกัดการตรวจวัดที่ต่ำมาก ในช่วง 1×10-14 - 1×10-19 โมลต่อลิตร ในทุกๆ ระบบสามารถ วิเคราะห์ตัวอย่างจริง เช่น ซีรั่ม ปัสสาวะ หรือสารละลายที่ใช้สกัดสารปนเปื้อนจากเนื้อกุ้งได้อย่างมี ประสิทธิภาพ นอกจากนี้ได้ศึกษาการเพิ่มพื้นที่ผิวของอิเล็กโทรดโดยพัฒนาเทคนิคใหม่ในการเตรียม แท่งนาโนทองแบบตั้งตรงที่มีผิวเป็นรูพรุน และได้ใช้ในการตรวจวัดปริมาณสารผ่านเทคนิคทางเคมี ไฟฟ้า วิธีต่างๆ ที่ได้ศึกษานี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้วัดสารอื่นๆ และใช้ในการศึกษาอันตรกิริยา ระหว่างโมเลกุล This report focused on the study of the enhancement of label-free real-time affinity detectors using capacitive and impedimetric measurements by incorporating nanomaterials. A flow injection system was applied to obtain continuous analysis. To increase the response signal, the main idea is to increase the surface area of the electrode with nanomaterials, thus, more surface area for the biorecognition elements to be immobilized. This in turn provides higher number of binding sites for the analytes. The studies were based on the use of various protocols to incorporate nanomaterials on a gold electrode surface. Four different approaches have been studied. The first procedure was to incorporate silver nanoparticles on a gold electrode surface via a self-assembled monolayer of a thiol compound and then immobilized the antibody onto the nanoparticles. The second approach was to add another layer of a thiol compound, with two free functional groups that can bind to and immobilized the antibody, on top of the nanoparticles. This would further increase the amount of the immobilized antibodies. The third procedure was to study the effect of additional layers of nanoparticles in a layer-by-layer technique. The final approach was to increase the immobilized surface area using a porous structure. These systems were used to detect the specific binding between the sensing antibodies and the analytes of interest. When compared to a bare gold electrode all of the studied protocols provided much higher sensitivities and extremely low detection limits, 1×10-14 - 1×10-19 mol L-1. All of these techniques have been successfully applied for real sample analysis, such as serum, urine and solution mixture from homogenized shrimp. In addition a novel method to fabricate nanoporous wire arrays that can increase the surface area of the sensing electrode was also developed and successfully applied for an electrochemical detection. All of these strategies would be potential useful for the sensitive detection of various analytes and for the sensitive studies of binding interactions between molecules.