งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาองค์ประกอบสำคัญ ๓ ประการในประมวลกฎหมายที่ชำระครั้งรัชกาลที่ ๑ หรือ กฎหมายตราสามดวง ได้แก่ ๑. หลักใหญ่ตามคัมภีร์มนูธรรมศาสตร์ ซึ่งเรียกว่า “พระธรรมศาสตร์” ๒. พระอัยการต่าง ๆ ที่สืบสาขาคดีมาจากหลักใหญ่ตามพระธรรมศาสตร์ ซึ่งเรียกว่า “พระราชศาสตร์” และ ๓. ตัวบทกฎหมายต่าง ๆ อันมีที่มาจากจารีตประเพณี อิทธิพลจากพระพุทธศาสนา พระบรมราชวินิจฉัยของพระมหากษัตริย์ในเรื่องต่าง ๆ ด้านการปกครอง การบริหารราชการแผ่นดิน และอื่น ๆ ซึ่งเรียกว่า “พระราชนิติศาสตร์” การศึกษาโครงสร้างกฎหมายตราสามดวงฉบับนี้ ยังมุ่งแสดงให้เห็นปรัชญา เจตนารมณ์ วิวัฒนาการของกฎหมาย และบทบาทของพระมหากษัตริย์ไทยที่ทรงตั้งพระราชบัญญัติ ชำระ และปรับปรุงตัวบทกฎหมายตลอดระยะเวลาที่มีการบังคับใช้กฎหมายนั้น ๆ เพื่อให้การปกครอง การบริหารราชการแผ่นดิน การกำหนดสิทธิและหน้าที่ระหว่างปัจเจกชนต่อปัจเจกชนด้วยกัน และระหว่างปัจเจกชนต่อรัฐให้เป็นไปด้วยความยุติธรรม เหมาะสมแก่สภาพการณ์ในขณะนั้น ผู้วิจัยได้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระธรรมศาสตร์ พระราชศาสตร์ และพระราชนิติศาสตร์ในแง่ของจุดประสงค์ในการออกกฎหมายแบบเก่าของไทย และยังชี้ให้เห็นว่า การศึกษากฎหมายตราสามดวงทำให้เข้าใจบริบทสังคม ศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม จารีตประเพณี เศรษฐกิจ การเมือง และการปกครองของไทยโบราณได้ดีขึ้นอย่างไร